فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ طبعم ز باده چون گل سیراب روشن است
- شمارهٔ ۶۲ دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست
- شمارهٔ ۶۳ دل یکی وز هر طرف بر سینه داغ دیگری‌ست
- شمارهٔ ۶۴ بی تو شب تا روز چون شمعم به چشم تر گذشت
- شمارهٔ ۶۵ گذشت فصل گل و رغبت چمن باقی‌ست
- شمارهٔ ۶۶ گشته پنهان از نظر آن‌کس که صیاد من است
- شمارهٔ ۶۷ عافیت سینه‌خراش جگر ریش من است
- شمارهٔ ۶۸ آسمان پوشیده نیلی جان من غمناک چیست
- شمارهٔ ۶۹ زاهد ز منع تو دل صد بینوا شکست
- شمارهٔ ۷۰ چشم عیبت چو نباشد گل و خاشاک یکی‌ست
- شمارهٔ ۷۱ از خارخار وصل گلم دل فگار نیست
- شمارهٔ ۷۲ ای دل می امید دگر بر تو حرام است
- شمارهٔ ۷۳ فتنه‌جویی ز بت خویش مرا باور نیست
- شمارهٔ ۷۴ مرو ز دیده که جام جهان‌نما اینجاست
- شمارهٔ ۷۵ از زبان من غرض گو گرنه حرفی تازه بست
- شمارهٔ ۷۶ به گریه سحر و آه شب دلم شادست
- شمارهٔ ۷۷ عشق را چون شعله غیر از سوختن دربار نیست
- شمارهٔ ۷۸ لیلی‌اش در دل و گوشش به صدای جرس است
- شمارهٔ ۷۹ آنکه دایم می‌خراشد سینه ما ناخن است
- شمارهٔ ۸۰ بازم نشسته تا مژه در دل نگاه کیست
- شمارهٔ ۸۱ از غم نمی‌خورد دل اهل جنون شکست
- شمارهٔ ۸۲ نوای من چو ز صد پرده بر یک آهنگ است
- شمارهٔ ۸۳ خطش را کس به جز من مبتلا نیست
- شمارهٔ ۸۴ شب دل ناشکر من آرام با خنجر نداشت
- شمارهٔ ۸۵ از پریشانی اگر حاصل شود کامم رواست
- شمارهٔ ۸۶ هر روز به من یار ز نو بر سر نازست
- شمارهٔ ۸۷ باغی که گلش بو ندهد عشق مجازست
- شمارهٔ ۸۸ گشادی طره و مشک ختن سوخت
- شمارهٔ ۸۹ نشسته بر سر کویی و فتنه بر پا نیست
- شمارهٔ ۹۰ تا آفت غم لازمه طبع شراب است
- شمارهٔ ۹۱ زلفت بود به کام، دلی را که داغ نیست
- شمارهٔ ۹۲ جز وصال او دلم هرگز تمنایی نداشت
- شمارهٔ ۹۳ دوران نگر که سینه‌اش از کینه صاف نیست
- شمارهٔ ۹۴ مرا چو لاله ز بخت سیه رهایی نیست
- شمارهٔ ۹۵ ز بوی او به دل غنچه ارمغانی هست
- شمارهٔ ۹۶ غیر از شکن طره به جایی گذرم نیست
- شمارهٔ ۹۷ بازآی که سینه‌ام کباب است
- شمارهٔ ۹۸ آنکه در هر چین زلفش صدمه کنعان گم است
- شمارهٔ ۹۹ هنوز چشم امیدم به رهگذاری هست
- شمارهٔ ۱۰۰ خانه‌ام نیمی خراب از گریه نیمی پرگل است
- شمارهٔ ۱۰۱ وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است
- شمارهٔ ۱۰۲ خرم دلی که در خم زلف تو جا گرفت
- شمارهٔ ۱۰۳ تا صبا با آن سر زلف پریشان آشناست
- شمارهٔ ۱۰۴ تا به نظّاره بت، چشم برهمن بازست
- شمارهٔ ۱۰۵ هر سر موی من از دود تو در فریادست
- شمارهٔ ۱۰۶ لذت شادی نداند جان چو با غم خو گرفت
- شمارهٔ ۱۰۷ هرگزم عشق چنین در رگ جان چنگ نداشت
- شمارهٔ ۱۰۸ رسید یار و ز من بر سر عتاب گذشت
- شمارهٔ ۱۰۹ چه گهرها به عوض بر سر دریا افشاند
- شمارهٔ ۱۱۰ طبیب من چه شد گر مهربان نیست؟
- شمارهٔ ۱۱۱ نیست باکی گر به دستم غنچه سیراب نیست
- شمارهٔ ۱۱۲ داغ دلم گلی ز گلستان آتش است
- شمارهٔ ۱۱۳ من لبالب آروز، لیک آرزوی دل یکی‌ست
- شمارهٔ ۱۱۴ دل در برم ز ناله پنهان لبالب است
- شمارهٔ ۱۱۵ چنان دلم شب هجران بر آتش غم سوخت
- شمارهٔ ۱۱۶ شب نیست کز فراق توام سینه داغ نیست
- شمارهٔ ۱۱۷ ایام بهارست و هوای چمنم نیست
- شمارهٔ ۱۱۸ کعبه عشق است کانجا هیچ محمل ره نیافت
- شمارهٔ ۱۱۹ پیغام وداع آمد و با گوش به جنگ است
- شمارهٔ ۱۲۰ مُردم ز بیخودی، بت خودکام من کجاست
متن اشعار به نقل از گنجور.