شمارهٔ ۹۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۰۰خانه‌ام نیمی خراب از گریه نیمی پرگل است
2. شمارهٔ ۱۰۱وعده وصل ار دهد، صبر تقاضا بس است
3. شمارهٔ ۱۰۲خرم دلی که در خم زلف تو جا گرفت
4. شمارهٔ ۱۰۳تا صبا با آن سر زلف پریشان آشناست
5. شمارهٔ ۱۰۴تا به نظّاره بت، چشم برهمن بازست
6. شمارهٔ ۱۰۵هر سر موی من از دود تو در فریادست
7. شمارهٔ ۱۰۶لذت شادی نداند جان چو با غم خو گرفت
8. شمارهٔ ۱۰۷هرگزم عشق چنین در رگ جان چنگ نداشت