علوم غریبه

در سنت ایرانی و اسلامی به دانش‌هایی مانند نجوم احکامی (طالع‌بینی)، رمل، جفر، علم حروف و اعداد (ابجد) و فال «علوم غریبه» یا «علوم خفیه» می‌گفتند؛ دانش‌هایی که در مدرسه‌ها کمتر آموخته می‌شد. بخشی از آن‌ها، مانند نجوم، پایه‌ی ریاضی و رصدی دقیقی داشت.

جای خورشید و ماه، طلوع و غروب و درجه‌ی طالع با روابط نجوم امروزی (کتاب Astronomical Algorithms ژان میوس) و مختصات شهر شما حساب می‌شود و خطایش در حد دقیقه است. قاعده‌های سنتی مانند ترتیب ساعات کواکب و سعد و نحس از منابع کهن مثل التفهیم ابوریحان بیرونی آمده است.

محاسبه‌ی نجومی این صفحه دقیق است، اما تفسیرهای سعد و نحس و طالع، باورهای سنتی‌اند و پشتوانه‌ی علمی ندارند؛ برای سرگرمی و آشنایی با میراث نجوم قدیم.