فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ زود به کردم من بی‌صبر داغ خویش را
- شمارهٔ ۲ شام خطت گرفته ز صبح آفتاب را
- شمارهٔ ۳ بی‌حرز شعله نگذرد از پیش داغ ما
- شمارهٔ ۴ به پیامی که کند باد صبا یاد مرا
- شمارهٔ ۵ تا بود گریه کی آباد شود خانه ما؟
- شمارهٔ ۶ اگرچه خدمت مسجد نشد حواله ما
- شمارهٔ ۷ پژمردگی نبرد بهار از گیاه ما
- شمارهٔ ۸ خوشدل کند خیال تو هجران‌کشیده را
- شمارهٔ ۹ ز نقش کینه چو پاک است لوح سینه ما
- شمارهٔ ۱۰ از جا نبرد صحبت اهل هوس مرا
- شمارهٔ ۱۱ تا ز رویش گلستان کردم نگاه خویش را
- شمارهٔ ۱۲ ز رشک، باد صبا گرچه سوخت جان مرا
- شمارهٔ ۱۳ کو سرانجامی که شب روشن کنم کاشانه را
- شمارهٔ ۱۴ کی حرف ملامت شکند خاطر ما را؟
- شمارهٔ ۱۵ دلبستگی نماند به وارستگی مرا
- شمارهٔ ۱۶ فکند از نظری دیده حسود مرا
- شمارهٔ ۱۷ ز هجر کرد خبردار وصل یار مرا
- شمارهٔ ۱۸ یکی بود به نظر نیستی و هستی ما
- شمارهٔ ۱۹ آتش مزاج من بگذار این عتاب را
- شمارهٔ ۲۰ خوشم به درد مکن ای دوا عذاب را
- شمارهٔ ۲۱ داده عشقم باده نابی که می‌سوزد مرا
- شمارهٔ ۲۲ وبال جان اسیران مکن رهایی را
- شمارهٔ ۲۳ شد دهان شکرگو هر زخم نخجیر ترا
- شمارهٔ ۲۴ خوشم که ضعف چنان کرده روشناس مرا
- شمارهٔ ۲۵ چو نمی‌کنی نگاهی به ستم مران خدا را
- شمارهٔ ۲۶ چند سوزد برق غم مشتی خس و خاشاک را
- شمارهٔ ۲۷ ناگفته ماند صد سخن آرزو مرا
- شمارهٔ ۲۸ به کفر زلفت از آن تازه کردم ایمان را
- شمارهٔ ۲۹ در راه تا رود ز من آن نازنین جدا
- شمارهٔ ۳۰ می‌زند نشتر تدبیر شب و روز مرا
- شمارهٔ ۳۱ شبی هرکس به بزم دلستانی جا کند خود را
- شمارهٔ ۳۲ برای سوختن یک شعله کافی نیست داغم را
- شمارهٔ ۳۳ لب شود ریش ار برد نام دل افگار ما
- شمارهٔ ۳۴ منم که داغ دلم دشمن است مرهم را
- شمارهٔ ۳۵ خط تو سرمه کشد دیده تمنا را
- شمارهٔ ۳۶ فسون ناله‌ام شب بسته خواب پاسبانش را
- شمارهٔ ۳۷ تهی ز می نتوان یافتن ایاغ مرا
- شمارهٔ ۳۸ به هر طرف که تو جولان دهی سمند آنجا
- شمارهٔ ۳۹ پرهیز ده ز هجر گرفتار خویش را
- شمارهٔ ۴۰ سخن ز غیر مپرسید بینوایی را
- شمارهٔ ۴۱ رغیرتم پوشیده از چشم بدان، خوب مرا
- شمارهٔ ۴۲ بود ز روی تو روشن به صد دلیل مرا
- شمارهٔ ۴۳ آه سحر نتیجه شرر می‌دهد مرا
- شمارهٔ ۴۴ دارد نشان ز طینت مجنون، سرشت ما
- شمارهٔ ۴۵ گر به خیال در نظر جلوه دهد جیب را
- شمارهٔ ۴۶ چیزی نشد معلوم من از صحبت فرزانه‌ها
- شمارهٔ ۴۷ چو شخص سایه ندیده کسی هلاک مرا
- شمارهٔ ۴۸ نهادی بر سر شوریدگان داغ
- شمارهٔ ۴۹ گشته چون آینه روشن دل بی‌کینه ما
- شمارهٔ ۵۰ داد گلبن در چمن یاد از گل‌افشانی مرا
- شمارهٔ ۵۱ دل دیوانه کی در گوش گیرد پند دانا را
- شمارهٔ ۵۲ شب شود روز از خیال عارض جانان ما
- شمارهٔ ۵۳ غمش فشانده ز دامن غبار ننگ ترا
- شمارهٔ ۵۴ بی‌درد خسته‌ای که به درمان شد آشنا
- شمارهٔ ۵۵ ز ایمان همتی چون آن نگار چین شود پیدا
- شمارهٔ ۵۶ کجا در غربتم یک همدم دیرین شود پیدا؟
- شمارهٔ ۵۷ منشور خدمت تو رقم شد به نام ما
- شمارهٔ ۵۸ چند باشد دل ز وصل دل‌ربایی بی‌نصیب
- شمارهٔ ۵۹ شد بهار از توبه‌کردن بایدم اکنون گذشت
- شمارهٔ ۶۰ هرکه امشب می نمی‌نوشد به ما منسوب نیست
متن اشعار به نقل از گنجور.