فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ بِاسمک اللهم یا فتاح اَبوابُ المنا
- شمارهٔ ۲ ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان ما
- شمارهٔ ۳ ای بسته دانش تو زبان سوآل ما
- شمارهٔ ۴ زهی فیض وجود از پرتو ذات تو عالم را
- شمارهٔ ۵ بکه نسبت کنم آن سرو صنوبر قد را
- شمارهٔ ۶ مکش بر دیده ای خورشید خاک آن کف پا را
- شمارهٔ ۷ چو از غم کنم چاک پیراهنم را
- شمارهٔ ۸ ز ضعف تاب تردد دگر نماند مرا
- شمارهٔ ۹ چه گونه فاش نگردد غم نهانی ما
- شمارهٔ ۱۰ بخاک ره کشیدم صورت جسم نزارم را
- شمارهٔ ۱۱ نهان می‌سوخت چون شمع آتش دل رشتهٔ جان را
- شمارهٔ ۱۲ با خود ای جان در غمش همدم نمی خواهم ترا
- شمارهٔ ۱۳ شنیده صبحدم از جور گل افغان بلبل را
- شمارهٔ ۱۴ چنان بنهفته ضعف تن مرا لطف بدن او را
- شمارهٔ ۱۵ عشقت از دایره عقل برون کرد مرا
- شمارهٔ ۱۶ عشق حیران بتان سیمبر دارد مرا
- شمارهٔ ۱۷ ساقیا می ده که حرفی ز آن دهان گویم ترا
- شمارهٔ ۱۸ خاک در تو کحل بصر کرده ایم ما
- شمارهٔ ۱۹ بهار آمد صدایی برنمی‌آید ز بلبل‌ها
- شمارهٔ ۲۰ روزی که پیش خویش نبینم حبیب را
- شمارهٔ ۲۱ تحیر بست در شرح غم عشقت زبانم را
- شمارهٔ ۲۲ ز آتشین‌رویی جدا می‌افکند دوران مرا
- شمارهٔ ۲۳ از زبانت می رسد هر لحظه آزاری مرا
- شمارهٔ ۲۴ کرد عشق ای خون دل در کوی او رسوا مرا
- شمارهٔ ۲۵ دل ز من مستان نمی خواهم که غم باشد ترا
- شمارهٔ ۲۶ شبی آمد به خوابم یار و برد از دیده خوابم را
- شمارهٔ ۲۷ بستی گره از بهر جفا زلف دو تا را
- شمارهٔ ۲۸ نی دل و دین ماند نه صبر و شکیبایی مرا
- شمارهٔ ۲۹ من به غم خو کرده‌ام جز غم نمی‌باید مرا
- شمارهٔ ۳۰ نم نماند از تاب خورشید رخت در خاک ما
- شمارهٔ ۳۱ گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مرا
- شمارهٔ ۳۲ به دل از گلعذاری خارخاری کرده‌ام پیدا
- شمارهٔ ۳۳ تا بوده ایم همدم غم بوده ایم ما
- شمارهٔ ۳۴ نشان تیر آهم گشته‌ای ای آسمان شب‌ها
- شمارهٔ ۳۵ نه از عارست گر آن مه نیارد بر زبان ما را
- شمارهٔ ۳۶ از آن رو دوست می‌دارم خط رخسار خوبان را
- شمارهٔ ۳۷ ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرا
- شمارهٔ ۳۸ گلرخا، نوش لبا، سیم برا، سرو قدا
- شمارهٔ ۳۹ گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مرا
- شمارهٔ ۴۰ هیچ‌گه بر حال من رحمی نمی‌آید ترا
- شمارهٔ ۴۱ چون شمع سوخت آتش محنت تن مرا
- شمارهٔ ۴۲ این که در سر هوس آن قد رعناست مرا
- شمارهٔ ۴۳ چشم بگشادم ببالایت بلا دیدم ترا
- شمارهٔ ۴۴ سویم شب هجران گذری نیست کسی را
- شمارهٔ ۴۵ بر باد مده سلسله مشک فشان را
- شمارهٔ ۴۶ رسم زهد و شیوه تقوی نمی دانیم ما
- شمارهٔ ۴۷ نهفتن در دل و جان درد و داغ آن پریوش را
- شمارهٔ ۴۸ عشق مضمون خط لوح جبین است مرا
- شمارهٔ ۴۹ هست می گویند خالی آن غدار آل را
- شمارهٔ ۵۰ شد بدیدار تو روشن دیده خونبار ما
- شمارهٔ ۵۱ باز خونبارست مژگانم نمی‌دانم چرا
- شمارهٔ ۵۲ درد رسوایی نخواهد داشت درمان ای طبیب
- شمارهٔ ۵۳ غمت در سینه ام جا کرد چون بیرون شود یارب
- شمارهٔ ۵۴ مرا ای شمع میل گریه شد در هجر یار امشب
- شمارهٔ ۵۵ گر گریزم دم بدم بر آتش دل دیده آب
- شمارهٔ ۵۶ نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب
- شمارهٔ ۵۷ تندست یار و بی سببی می کند غضب
- شمارهٔ ۵۸ ای همه دم بزم تو جای رقیب
- شمارهٔ ۵۹ کی توانم رست در کویت ز غوغای رقیب
- شمارهٔ ۶۰ قرآن صفات جاه و جلال محمد است
متن اشعار به نقل از گنجور.