پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶

نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب

کارم اینست جز این کار ندارم همه شب

همه روزم شده شب اختر آن شبها اشک

آه ازین درد چسان اشک نبارم همه شب

لطف کن یک شب و در کلبه من گیر قرار

تا بدانی که چرا نیست قرارم همه شب

تا ندانند که من بهر تو می نالم و بس

بفغان از همه کس ناله برارم همه شب

تا ز من پیش تو گویند حکایت همه روز

هیچ کس را بفراغت نگذارم همه شب

بامیدی که اگر بشنود آن ماه شبی

ز فلک می گذرد ناله زارم همه شب

شب تنهایی من نیست فضولی بی تو

شمع بزمست خیال رخ یارم همه شب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸ای همه دم بزم تو جای رقیب
  2. شمارهٔ ۵۹کی توانم رست در کویت ز غوغای رقیب
  3. شمارهٔ ۶۰قرآن صفات جاه و جلال محمد است
  4. شمارهٔ ۶۱جانم در آن آرزوی وصال محمد است
  5. شمارهٔ ۶۲ماه من نخل قدت سرو خرامان منست
  6. شمارهٔ ۶۳بهر صید آن ترک بدخو بر سمند کین نشست
  7. شمارهٔ ۶۴صیقل آیینه دلها نم چشم ترست
  8. شمارهٔ ۶۵عمر دراز من که پریشان گذشته است
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.