پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰

قرآن صفات جاه و جلال محمد است

احکام شرع شرح کمال محمد است

اخبار انبیا که سراسر شنیده

یک یک بیان حسن خصال محمد است

آن کاف و نون که اصل وجودست خلق را

کاف کمال و نون نوال محمد است

مدی که بر سر الف آدمست تاج

مضمون میم و معنی دال محمد است

زیب صحیفه ازل و نسخه ابد

از نقطهای دانه خال محمد است

سیاح درک باصره عقل کی رسد

جایی که جلوه گاه جمال محمد است

از دور نیست کار فضولی بانتظام

از دولت محمد و آل محمد است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲ماه من نخل قدت سرو خرامان منست
  2. شمارهٔ ۶۳بهر صید آن ترک بدخو بر سمند کین نشست
  3. شمارهٔ ۶۴صیقل آیینه دلها نم چشم ترست
  4. شمارهٔ ۶۵عمر دراز من که پریشان گذشته است
  5. شمارهٔ ۶۶ای دل بسی ز محنت هجران نمانده است
  6. شمارهٔ ۶۷پیش عاقل قصه درد من و مجنون یکیست
  7. شمارهٔ ۶۸زلال فیض بقا رشحه ز جام منست
  8. شمارهٔ ۶۹سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیست
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.