فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۱ میخواره ی مرا لب خندان نگه کنید
- شمارهٔ ۲۴۲ غباری کان گل از دامن به وقت رفتن افشاند
- شمارهٔ ۲۴۳ از چه مجنون مرغ را بر فرق خود جا کرده بود
- شمارهٔ ۲۴۴ می خورده خنده بر من ناشاد می کند
- شمارهٔ ۲۴۵ معلم چون به تعلیم خط از دستش قلم گیرد
- شمارهٔ ۲۴۶ گل آمد و بی یار نشستن که تواند
- شمارهٔ ۲۴۷ بیا که ساقی ما بی نقاب جلوه نمود
- شمارهٔ ۲۴۸ بیخودی در عشقبازی باد و رسوایی مباد
- شمارهٔ ۲۴۹ لعلت ازمی خنده بر برگ گل سیراب زد
- شمارهٔ ۲۵۰ عید شد هر کس مه نو را مبارکباد کرد
- شمارهٔ ۲۵۱ دل سوزان من از نکهت نوروز نگشاید
- شمارهٔ ۲۵۲ چکند دل که بدوران غمت خون نخورد
- شمارهٔ ۲۵۳ در تن سوخته چندان که نفس می‌گنجد
- شمارهٔ ۲۵۴ چون از می صبوحی رنگ رخش برآید
- شمارهٔ ۲۵۵ دمی که بوی گل از باد نوبهار آید
- شمارهٔ ۲۵۶ سر از نیاز من آنسرو سرفراز کشید
- شمارهٔ ۲۵۷ هرگز برخت سیر نگاهی نتوان کرد
- شمارهٔ ۲۵۸ ما را گلی از باغ تو چیدن نگذارند
- شمارهٔ ۲۵۹ جز جور و جفا پیشه ی محبوب نباشد
- شمارهٔ ۲۶۰ از توبه ی من دیر مغان بیت حزن شد
- شمارهٔ ۲۶۱ کدام عید که حسن تو صد شهید ندارد
- شمارهٔ ۲۶۲ چشمم دمی ز دیدن روی تو بس نکرد
- شمارهٔ ۲۶۳ آنچه من می کشم از عشق تو مجنون نکشید
- شمارهٔ ۲۶۴ دلم روانشد و جان هم ره سفر گیرد
- شمارهٔ ۲۶۵ چو رو از جانب صید آن شکارانداز می‌تابد
- شمارهٔ ۲۶۶ هر آنچ از صورت و معنی بر اهل راز می تابد
- شمارهٔ ۲۶۷ مرا یاد تو هر دم آتشی در دل برافروزد
- شمارهٔ ۲۶۸ مرا هر روز بیتو صد غم جانسوز پیش آید
- شمارهٔ ۲۶۹ زبان به وصف جمال تو برنمی‌آید
- شمارهٔ ۲۷۰ سری که در قدم سرو سرفراز تو باشد
- شمارهٔ ۲۷۱ دوش آن پری ز دام رقیبان رمیده بود
- شمارهٔ ۲۷۲ تا دیده با رخ تو مقابل نمی شود
- شمارهٔ ۲۷۳ هر لحظه ام خیال بسوی دگر برد
- شمارهٔ ۲۷۴ ماه من از جامه خواب مهر سر بر می‌کند
- شمارهٔ ۲۷۵ خوش آن شبها که سر بر آستان دلستانم بود
- شمارهٔ ۲۷۶ بگذشت از غرور و عتابش کسی ندید
- شمارهٔ ۲۷۷ یاد تو هیچم از دل پر خون نمی رود
- شمارهٔ ۲۷۸ گر می‌روم نزدیک او شوق وصالم می‌کشد
- شمارهٔ ۲۷۹ چون گوش بر فسانه ام آن پر بهانه ماند
- شمارهٔ ۲۸۰ گر آن خورشید روزی بر سر من سایه اندازد
- شمارهٔ ۲۸۱ درون سینه ام این نیم جان کز بهر ماهی بود
- شمارهٔ ۲۸۲ دلم بی آن شکر لب ترک عیش خویشتن گیرد
- شمارهٔ ۲۸۳ از کعبه عزم دیر برون از طریق بود
- شمارهٔ ۲۸۴ ساقی بیا که روز برفتن شتاب کرد
- شمارهٔ ۲۸۵ نسوزیم که گل این چراغ می ماند
- شمارهٔ ۲۸۶ امروز صفای دلم از سیمتنی بود
- شمارهٔ ۲۸۷ خطش چو بنام من از خامه برون آید
- شمارهٔ ۲۸۸ شراب خورد و شبیخون بعاشقان آورد
- شمارهٔ ۲۸۹ ز می برآمده، آن رنگ آل تا چکند
- شمارهٔ ۲۹۰ آن گل از طرف کشت می‌آید
- شمارهٔ ۲۹۱ در هر که نیست نشأه درد تو مرده باد
- شمارهٔ ۲۹۲ دلم که همره آن مه چو ابر چست شود
- شمارهٔ ۲۹۳ تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد
- شمارهٔ ۲۹۴ تا چند بافسون جهان بند توان بود
- شمارهٔ ۲۹۵ وقتست ای حریف که می در سبو کنند
- شمارهٔ ۲۹۶ خنجر کشید و عربده با اهل حال کرد
- شمارهٔ ۲۹۷ تا کی کسی بزهد و لب خشک خو کند
- شمارهٔ ۲۹۸ خوبان خراب نرگس مستانهٔ تواَند
- شمارهٔ ۲۹۹ التفات چشم آن مشکین‌غزالم می‌کشد
- شمارهٔ ۳۰۰ گه به لطفم می‌نوازد گه به نازم می‌کشد
متن اشعار به نقل از گنجور.