فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ آنم که ببزم کسم آهنگ نبودست
- شمارهٔ ۶۲ یار را چون هوس صحبت درویشانست
- شمارهٔ ۶۳ بهار و لاله ما بی گل و پیاله گذشت
- شمارهٔ ۶۴ گل گل رخت ز دیده ی نمناک من شکفت
- شمارهٔ ۶۵ دوش جان زندگی از چشمه ی حیوان تو داشت
- شمارهٔ ۶۶ گل خود روی مرا بوی بنی آدم نیست
- شمارهٔ ۶۷ باز آن رخ شکفته عرقناک بهر چیست
- شمارهٔ ۶۸ هرگز به ازین پسر نبودست
- شمارهٔ ۶۹ گواه حال مستی بمکتب چشم پر خوابت
- شمارهٔ ۷۰ پیش تو ناز سروسهی جز نیاز چیست
- شمارهٔ ۷۱ غریب کوی تو بی ناله ی حزین ننشست
- شمارهٔ ۷۲ آنکه از لوح جفا نوک قلم باز گرفت
- شمارهٔ ۷۳ خرام سرو تو جان را حیات دمبدمست
- شمارهٔ ۷۴ قد تو نهالیست که آتش ثمر اوست
- شمارهٔ ۷۵ آبی که بسته اند بدلها دهان تست
- شمارهٔ ۷۶ باران و موج آب و می و روز عشرت است
- شمارهٔ ۷۷ طبیبم دید و درمانم ندانست
- شمارهٔ ۷۸ چشمت ز حال ما چو نظر باز می گرفت
- شمارهٔ ۷۹ خوش آن دمید که در دام روزگار نسوخت
- شمارهٔ ۸۰ شب دیده ام مشاهده ی آن جمال داشت
- شمارهٔ ۸۱ تویی مراد دو عالم، خرد همین دانست
- شمارهٔ ۸۲ وقت گلم تمام به آه و فغان گذشت
- شمارهٔ ۸۳ باده‌ی صافم خلاص از آب حیوان کرده‌است
- شمارهٔ ۸۴ مجنون راه عشقم و دل هادی منست
- شمارهٔ ۸۵ بیمار عشق را سر و برگ علاج نیست
- شمارهٔ ۸۶ این همه شکل خوش دلکش که در گلزار هست
- شمارهٔ ۸۷ آنرا که قدم در رَه صاحبنظرانست
- شمارهٔ ۸۸ مستم اگر باده نیست لعل لب یار هست
- شمارهٔ ۸۹ گشود چاک گریبان که یاسمین اینست
- شمارهٔ ۹۰ از سرمه، نرگست همه رنگ حنا گرفت
- شمارهٔ ۹۱ بیمار ترا دیده ی نمناک همانست
- شمارهٔ ۹۲ صد شعله ی آه از دل هر گوشه نشین خاست
- شمارهٔ ۹۳ خونین جگران را چه غم از ناز و نعیمست
- شمارهٔ ۹۴ دیوانه ی ترا هوس گشت باغ نیست
- شمارهٔ ۹۵ شبانه می زده یی ماه من چنین پیداست
- شمارهٔ ۹۶ بگشا زبان که طبع زبونم گره شدست
- شمارهٔ ۹۷ جفای لاله‌رخان راحت و فراغ من است
- شمارهٔ ۹۸ شبست و ما همه جویای می ایاغ کجاست
- شمارهٔ ۹۹ باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست
- شمارهٔ ۱۰۰ دل ببیداد نهادیم عطای تو کجاست
- شمارهٔ ۱۰۱ دور از تو عمر من همه با درد و غم گذشت
- شمارهٔ ۱۰۲ شمع من میل منت امروز چون هر روز نیست
- شمارهٔ ۱۰۳ دوا خواهم ز تو ادراکم اینست
- شمارهٔ ۱۰۴ پیش ما خاطر شاد و دل غمناک یکیست
- شمارهٔ ۱۰۵ به رویم می‌شوی خندان و چشمم از تو خونریزست
- شمارهٔ ۱۰۶ رویم شکفته از سخن تلخ مردمست
- شمارهٔ ۱۰۷ فروغ حسن تو از آه سوزناک منست
- شمارهٔ ۱۰۸ آتشکده دلی که درو منزل تو نیست
- شمارهٔ ۱۰۹ ای دل بیا که نوبت مستی گذشته است
- شمارهٔ ۱۱۰ ترک من جانب صحرا پی نخجیر شدست
- شمارهٔ ۱۱۱ تا کی بهانه ات بدل بت پرست ماست
- شمارهٔ ۱۱۲ دل بیقرار و دولت دیدار مشکلست
- شمارهٔ ۱۱۳ عاشقان را در سر شوریده سودا آتشست
- شمارهٔ ۱۱۴ باز نقاش خزان طرح دگرگون زده است
- شمارهٔ ۱۱۵ سرو من زلف پریشان بر رخ گلگون شکست
- شمارهٔ ۱۱۶ آه کان ابروکمان چشم سیاه از ناز بست
- شمارهٔ ۱۱۷ ای آنکه همه سوختنت از پی کامست
- شمارهٔ ۱۱۸ آمد سحاب و چهرهٔ گل‌ها ز خواب شست
- شمارهٔ ۱۱۹ نیست بیرون و درونم ذره‌ای خالی ز دوست
- شمارهٔ ۱۲۰ ما را ز نوبهار گل روی او بس است
متن اشعار به نقل از گنجور.