پرش به محتوای اصلی
علی اشتری

علی اشتری

غزلیات

۱۰۹ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ - در حسرت سحر تا چند در این غمکده بیمار نشینم؟
  2. شمارهٔ ۲ - گمراه عقل و دین گمراه عقل و دین شدم ساقی ره میخانه کو؟
  3. شمارهٔ ۳ - حسرت بوسه همدمی تا دل ما را دهد آرام کجاست؟
  4. شمارهٔ ۴ - غمی که من دارم درون سینه نگنجد، غمی که من دارم
  5. شمارهٔ ۵ - اشک گرچه افکندی زچشم خویش آسانم چو اشک
  6. شمارهٔ ۶ - حبیب ای باد صبحدم، خبری ز آن حبیب نیست؟
  7. شمارهٔ ۷ - خلوت چشم بسکه در خلوت، دو چشمم خون بدامان میکند
  8. شمارهٔ ۸ - ننگ و نام ما ننگ و نام، بر در میخانه داده ایم
  9. شمارهٔ ۹ - اندیشه کن رقتی ز پیش دیده و برجان نشسته ای
  10. شمارهٔ ۱۰ - کاش ! کاش! بودی روزگارم بر کنار از هرچه هست
  11. شمارهٔ ۱۱ - آبیاری اشک دوید بر رخ زردم، ز بیقراری اشک
  12. شمارهٔ ۱۲ - شمع انجمن از آن چو شمع سراپا در انجمن سوزم
  13. شمارهٔ ۱۳ - باید رفت گرچه از کوی توام، بی دل و جان باید رفت
  14. شمارهٔ ۱۴ - تا گوشه میخانه خواهم که از این خانه به یکبار کشم رخت
  15. شمارهٔ ۱۵ - بنشیند و بگریزد با هر نفس از جانم، صد آه جنون خیزد
  16. شمارهٔ ۱۶ - طفل زمان! عمریست تا بپای خم از پا نشسته ایم
  17. شمارهٔ ۱۷ - حباب سینه چند در پیچ و خم مو بشکنی جان مرا؟
  18. شمارهٔ ۱۸ - بزم لاله رخان چون شمع، دل بر آتش حرمان نهاده ایم
  19. شمارهٔ ۱۹ - ز میخانه رسیدند یاران همه سرمست، ز میخانه رسیدند
  20. شمارهٔ ۲۰ - پشیمان آمدی بار دیگر در برم، ایشاه خوبان آمدی
  21. شمارهٔ ۲۱ - خندان گریستم عمری ز سوز آتش هجران گریستم
  22. شمارهٔ ۲۲ - وای اگر من بدینسان که بدام تو اسیر افتادم
  23. شمارهٔ ۲۳ - آبروی عشق بسکه با هر رنگ بنمودند روی عشق را
  24. شمارهٔ ۲۴ - خندیده که میگرید از ناز چه میخندی، بر دیده که میگرید
  25. شمارهٔ ۲۵ - عالم تنهایی تا چند بروز آرم، شب با غم تنهائی
  26. شمارهٔ ۲۶ - زبان نگاه گر زبانم را نمی فهمی، نگاهم را به بین
  27. شمارهٔ ۲۷ - بکدام دل ؟ بکدام دل توانم، که رخ تو باز بینم
  28. شمارهٔ ۲۸ - ای مرغ دل ای مرغ دل، ز سینه چو پرواز میکنی
  29. شمارهٔ ۲۹ - آرمیده سحر چنین که از شب تاریک من، رمیده سحر
  30. شمارهٔ ۳۰ - یکشب آخر یکشب آخر بصد افسون ببرش میگیرم
  31. شمارهٔ ۳۱ - عاشق صادق صفای عاشق صادق، به مهر کس مفروش
  32. شمارهٔ ۳۲ - سخن دل از دل گذشت، یک سخن امروز بر لبم
  33. شمارهٔ ۳۳ - چشم براه رفتی ز چشم و چشم براهم نشانده ای
  34. شمارهٔ ۳۴ - گداختیم و نشد ز شوق وصل، بهجر تو ساختیم و نشد
  35. شمارهٔ ۳۵ - بخت روشن جز قطره ای که ریزد، از چشم روشن من
  36. شمارهٔ ۳۶ - ای غم برو ای غم برو، وگرنه بمیخانه ات کشم
  37. شمارهٔ ۳۷ - سنگ حوادث چون نسیم صبح آئی، تا چو گل خندانیم
  38. شمارهٔ ۳۸ - کوچه معشوقه امشب از کوچه معشوقه، گذر خواهم کرد
  39. شمارهٔ ۳۹ - یاد شیراز در آسمان عشق، چو پرواز می کنم
  40. شمارهٔ ۴۰ - کجاست ؟ آن بوستان کجاست؟ که خوشتر زبند تست
  41. شمارهٔ ۴۱ - آهنگ بوسه دوش آن پری، که رخنه بدلها نمود و رفت
  42. شمارهٔ ۴۲ - ناله شبگیر دلخسته چو من، در همه آفاق کسی نیست
  43. شمارهٔ ۴۳ - خیال روی تو خیال روی تو بر جان خسته میگذرد
  44. شمارهٔ ۴۴ - داغ محبت شکستگی دل، از نقش قامتم پیداست
  45. شمارهٔ ۴۵ - بیاد حبیب ای پریچهر! که گل چون تو برعنائی نیست
  46. شمارهٔ ۴۶ - ترانه دلکش امشب خوش است حالم و از باده سرخوشم
  47. شمارهٔ ۴۷ - بانگ دلکش بزمی خوش است امشب و اهل نظر خوشند
  48. شمارهٔ ۴۸ - بیاد دوست ز جمع ما برون رفتی، شکستی محفل ما را
  49. شمارهٔ ۴۹ - داغ دوست کو؟ بلبل شوریده دل خوش سخن ما
  50. شمارهٔ ۵۰ - بیاد صبا بجام عشق، اگر خنده شرابی نیست
  51. شمارهٔ ۵۱ - جام شراب هنوز بنده عقلم، بیار جام شراب
  52. شمارهٔ ۵۲ - سر در پی صیاد دردی که من از گردش ایام کشیدم
  53. شمارهٔ ۵۳ - آمد بمیان هرکجا از می و مستی، سخن آید بمیان
  54. شمارهٔ ۵۴ - در راه آرزو تا جلوه کرد، عارض چون ماه آرزو
  55. شمارهٔ ۵۵ - حبیب اگر بگذارد طالب یارم، رقیب اگر بگذارد
  56. شمارهٔ ۵۶ - عیش فراهم خوشم ایدوست، چون غمی دارم
  57. شمارهٔ ۵۷ - شمشیر و سپر خیزیم و شبی در شهر، صد شور و شر اندازیم
  58. شمارهٔ ۵۸ - دیار هوس آن بی خبر، که راه دیار هوس گرفت
  59. شمارهٔ ۵۹ - خوش آمدی ز لطف، پا بسر من چه خوش نهادی باز
  60. شمارهٔ ۶۰ - اندیشه خواب گشتیم پی باده نابی و ندیدیم

متن اشعار به نقل از گنجور.