علی اشتری
هنوز بنده عقلم، بیار جام شراب
که دیو عقل، گریزان شود ز نام شراب
شراب وصل، بر آن عاشقی گوارا باد
که خاک میکده بوسد، باحترام شراب
خوشم، که گوش نصیحت شنیدنم نبود
که مست دائمم، از خوردن مدام شراب
زمن مپرس، که را خواهی؟ و چه را جوئی؟
رفیق اهل، و لب جویبار و جام شراب
درباره‌ی علی اشتریعلی اشتری متخلص به فرهاد (۱۳۰۱–۱۳۴۰) شاعر غزلسرای اهل ایران بود. پدرش احمدخان اشتری که در شعر تخلص «یکتا» داشت شاعر، نقاش و برای مدتی نیز عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. وی در نزد پدر برخی از فنون ادب را آموخت و تحصیلات خود را در مدرسهٔ شرف به پایان رساند. وی از نوجوانی به سرودن پرداخت و تخلص فرهاد را برای خود بر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.