فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱ فصل گل روی تو جوان ساخت جهان را
- غزل شمارهٔ ۲ بدل کردم به مستی عاقبت زهد ریایی را
- غزل شمارهٔ ۳ درین چمن چو گلی نشنود فغان مرا
- غزل شمارهٔ ۴ بسکه ز دیده ریختم خون دل خراب را
- غزل شمارهٔ ۵ ضعف طالع برده از من قوت تدبیر را
- غزل شمارهٔ ۶ گرم خون کردم به مژگان آه آتشناک را
- غزل شمارهٔ ۷ لب فرو بستم، زیان دارد زبان‌دانی مرا
- غزل شمارهٔ ۸ در آتش ار فکنم تخم مهربانی را
- غزل شمارهٔ ۹ بگذاشتم به هم بد و نیک زمانه را
- غزل شمارهٔ ۱۰ تا یافتم رسایی دست کشیده را
- غزل شمارهٔ ۱۱ نیلگون شد فلک از تیرگی اختر ما
- غزل شمارهٔ ۱۲ چشمت به فسون بسته غزالان ختن را
- غزل شمارهٔ ۱۳ بند از زنجیر نتوان کرد دل وارسته را
- غزل شمارهٔ ۱۴ ز تیغش چاک شد دل، چون نهان سازم غم او را؟
- غزل شمارهٔ ۱۵ دلا بر چشم تر نه آستین را
- غزل شمارهٔ ۱۶ بی‌تو از گلشن چه حاصل خاطر افسرده را؟
- غزل شمارهٔ ۱۷ - در مدح ظفرخان عزت دیگر بود در دامن صحرا مرا
- غزل شمارهٔ ۱۸ هیچ دلسوزی نداند چارهٔ کار مرا
- غزل شمارهٔ ۱۹ نمی‌بیند سرم چون شمع شب‌ها روی بالین را
- غزل شمارهٔ ۲۰ تا پیش پای بیند دور از تو دیدهٔ ما
- غزل شمارهٔ ۲۱ سر به بستان چو دهد جلوهٔ یغمائی را
- غزل شمارهٔ ۲۲ دنبال اشک افتاده‌ام جویم دل آزرده را
- غزل شمارهٔ ۲۳ اشک کواکب نگر چرخ غم اندود را
- غزل شمارهٔ ۲۴ از آن تیغی که آبش شست جرم کشتگانش را
- غزل شمارهٔ ۲۵ به سان شانه‌ات سرپنجه گردانم گریبان را
- غزل شمارهٔ ۲۶ بر سر خود می‌کند ویران سرای دیده را
- غزل شمارهٔ ۲۷ من نه آن صیدم که آزادی هوس باشد مرا
- غزل شمارهٔ ۲۸ به‌غیر خانهٔ زنجیر و دیدهٔ تَرِ ما
- غزل شمارهٔ ۲۹ به هر منزل فزون دیدم ز هجران زاری دل را
- غزل شمارهٔ ۳۰ گل درین گلشن کجا دارد سر پروای ما
- غزل شمارهٔ ۳۱ که خریدی ز غم گردش دوران ما را؟
- غزل شمارهٔ ۳۲ منم به کنج قناعت رمیده از درها
- غزل شمارهٔ ۳۳ هر کس به قبله‌ای کرد روی نیاز خود را
- غزل شمارهٔ ۳۴ ترک چشمت می‌کند آماج‌گه محراب را
- غزل شمارهٔ ۳۵ ز آه گرمی آتش زنم سراپا را
- غزل شمارهٔ ۳۶ دوش گم کردم ز بیهوشی ره کاشانه را
- غزل شمارهٔ ۳۷ شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را
- غزل شمارهٔ ۳۸ قرار می‌برد از خلق آه و زاری ما
- غزل شمارهٔ ۳۹ با هر که بد شوی فکنی از نظر مرا
- غزل شمارهٔ ۴۰ از آن چشمی که می‌داند زبان بی‌زبانی را
- غزل شمارهٔ ۴۱ ای ز بالای تو طوطی در کنار آئینه را
- غزل شمارهٔ ۴۲ چند از شرم تو باشد در نقاب
- غزل شمارهٔ ۴۳ تا خانمان ما همه بر باد داده آب
- غزل شمارهٔ ۴۴ باده در دور غمت بسکه نشاط افزا نیست
- غزل شمارهٔ ۴۵ کسی که مانده به بند لباس زندانی است
- غزل شمارهٔ ۴۶ از پیچ و تاب فکر تنم صد شکن گرفت
- غزل شمارهٔ ۴۷ دل رفیقانِ رهِ خوف و رجا را دیده است
- غزل شمارهٔ ۴۸ نوبهار آمد دگر دنیا خوش و دل‌ها خوش است
- غزل شمارهٔ ۴۹ مرا ز زلف تو غیر از شکست و محنت نیست
- غزل شمارهٔ ۵۰ نه همین سودای ابرویت مرا دیوانه ساخت
- غزل شمارهٔ ۵۱ آن سرو روان تا به گلستان گذری داشت
- غزل شمارهٔ ۵۲ پنبه‌ها بر روی داغ از آتش دل در گرفت
- غزل شمارهٔ ۵۳ جا نیابی اگر ایدل گلهٔ بیجا چیست
- غزل شمارهٔ ۵۴ دل پس از طوف حرم بر در میخانه نشست
- غزل شمارهٔ ۵۵ عشق را بخت تیره در کار است
- غزل شمارهٔ ۵۶ شکفت غنچه ولی موسم خزان من است
- غزل شمارهٔ ۵۷ هرگز دلت نشان گذار وفا نداشت
- غزل شمارهٔ ۵۸ رفتن ز درت کار من دل نگران نیست
- غزل شمارهٔ ۵۹ پیچیده‌تر ز طرهٔ او دود آه ماست
- غزل شمارهٔ ۶۰ در آتش عشق مهوشان رفت
متن اشعار به نقل از گنجور.