فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ به سر انگشت نما زاهد انگشت نما را
- شمارهٔ ۲ پیش دلسوزان درآر آن شمع بزم‌افروز را
- شمارهٔ ۳ چون پریشان می‌کند آن زلف عنبربیز را
- شمارهٔ ۴ ساقیا! خیز و بیار آن آب رنگ آمیز را
- شمارهٔ ۵ پیش تو عرضه می کنم حال تباه خویش را
- شمارهٔ ۶ خبرت هست که از خویش خبر نیست مرا
- شمارهٔ ۷ روز اوّل که به چشمت نظر افتاد مرا
- شمارهٔ ۸ نمی کنی نظری بیدلان غمگین را
- شمارهٔ ۹ زلفی که چو دود است بر آتش وطن او را
- شمارهٔ ۱۰ هر آن کس که دیده ست آن خاک پا
- شمارهٔ ۱۱ ای جبینت ماه و رویت آفتاب
- شمارهٔ ۱۲ حدیث عشق میسّر کجا شود به کتابت
- شمارهٔ ۱۳ چو گل بگشاد لب را در ملاحت
- شمارهٔ ۱۴ بس که جانم ز تمنّای رخ یار بسوخت
- شمارهٔ ۱۵ دل که از من گشت ناپیدا کجاست؟
- شمارهٔ ۱۶ این چه شمع است که در مجلس مستان برپاست
- شمارهٔ ۱۷ هر آن نفس که نه با دوست می زنی باد است
- شمارهٔ ۱۸ یاقوت شکربار ترا لذّت قند است
- شمارهٔ ۱۹ عاشق سوخته دل زنده به جانی دگر است
- شمارهٔ ۲۰ سر معشوق بر بالین ناز است
- شمارهٔ ۲۱ دلم متاب که هجران سینه تاب بس است
- شمارهٔ ۲۲ می گزی لب را که طعم لعل خندانت خوش است
- شمارهٔ ۲۳ خطّ تو که در عین خرد عین جمال است
- شمارهٔ ۲۴ گهی با ما خوش و گه سرگران است
- شمارهٔ ۲۵ آن چه شمع است که از چهره برافروخته است
- شمارهٔ ۲۶ شب رو خونی که از چشمم به دور افتاده است
- شمارهٔ ۲۷ ای از می عشق تو دلم مست
- شمارهٔ ۲۸ پایم مبند از آنکه سرم زیر دست تست
- شمارهٔ ۲۹ کجا گوهر وصلش آرم به دست
- شمارهٔ ۳۰ چو سلطان فلک را بار بشکست
- شمارهٔ ۳۱ من سر زلفش نمی دادم ز دست
- شمارهٔ ۳۲ برادران و عزیزان! نگار من اینست
- شمارهٔ ۳۳ یا رب آن ماه است یا رخسار دوست
- شمارهٔ ۳۴ بگذار تا بمیرم بر آستان دوست
- شمارهٔ ۳۵ نگویم در تو عیبی ای پسر هست
- شمارهٔ ۳۶ کسی را در دو عالم حاصلی هست
- شمارهٔ ۳۷ ساقیا! عقل مرا مست کن ار جامی هست
- شمارهٔ ۳۸ از رخت ارغوان نموداری ست
- شمارهٔ ۳۹ سوخته ای بر درت شب همه شب می گریست
- شمارهٔ ۴۰ در این ایّام کس غمخوار ما نیست
- شمارهٔ ۴۱ چون تو گلی در همه گلزار نیست
- شمارهٔ ۴۲ به بالین غریبانت گذر نیست
- شمارهٔ ۴۳ از تو تا مقصود چندان منزلی در پیش نیست
- شمارهٔ ۴۴ جلوه حسن ترا محرم به جز آیینه نیست
- شمارهٔ ۴۵ عمری ست که بر منتظرانت نظری نیست
- شمارهٔ ۴۶ درون خلوت ما جز من و تو هیچ کسی نیست
- شمارهٔ ۴۷ مونس ما ای صبا بجز تو کسی نیست
- شمارهٔ ۴۸ «یعلم اللّه» که مرا از تو شکیبایی نیست
- شمارهٔ ۴۹ دل از هوای تو دشوار بر توانم داشت
- شمارهٔ ۵۰ عمرم همه در آرزوی روی تو بگذشت
- شمارهٔ ۵۱ دوش در سودای او بر من به بیداری گذشت
- شمارهٔ ۵۲ جان ما دوری ز خاک کوی جانان برنتافت
- شمارهٔ ۵۳ آن سرو گل اندام که در زیر قبا رفت
- شمارهٔ ۵۴ شوق توام باز گریبان گرفت
- شمارهٔ ۵۵ رفت عمر و غم عشقش ز دل ریش نرفت
- شمارهٔ ۵۶ هر شب از هجر تو تا روز نمی یارم خفت
- شمارهٔ ۵۷ راز غم دوستان به کس نتوان گفت
- شمارهٔ ۵۸ ماییم و غم عشق و سر کوی ملامت
- شمارهٔ ۵۹ دست ما کی رسد به بالایت
- شمارهٔ ۶۰ از دوست به دشمن نتوان کرد شکایت
متن اشعار به نقل از گنجور.