فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ به جز خار جفا زین گل عذاران
- شمارهٔ ۳۰۲ بیا بنگر سرشک اشکباران
- شمارهٔ ۳۰۳ الا ماهم الا یارم الا جان
- شمارهٔ ۳۰۴ غمت گرفت فضای دلم چنان که در آن
- شمارهٔ ۳۰۵ شب و روز از غمت در باغ و زندان
- شمارهٔ ۳۰۶ به زندان بلا آونگ هجران
- شمارهٔ ۳۰۷ از آن طره ی مشکفام جانان
- شمارهٔ ۳۰۸ دردمندیم و دوای خویشتن
- شمارهٔ ۳۰۹ بست زاهد از ردای خویشتن
- شمارهٔ ۳۱۰ وه که نگذاری به جای خویشتن
- شمارهٔ ۳۱۱ نه از دلبر توان دل برگرفتن
- شمارهٔ ۳۱۲ مرا خوشتر ز جام عشق خوناب جگر خوردن
- شمارهٔ ۳۱۳ مرا چون شمع هرشب سوختن و آنگه سحر مردن
- شمارهٔ ۳۱۴ لبی زان لعل جان پرور کشیدن
- شمارهٔ ۳۱۵ مرا یک دم ز لعلت در کشیدن
- شمارهٔ ۳۱۶ نه از حکمت توانم سر کشیدن
- شمارهٔ ۳۱۷ دست را تا دارم امیدی به دامانت رسیدن
- شمارهٔ ۳۱۸ هر شبم چون شمع در بزمت به زاری سر بریدن
- شمارهٔ ۳۱۹ نگویم با من از روی حقیقت دوست داری کن
- شمارهٔ ۳۲۰ الهی نفس را من چاره نتوانم تو یاری کن
- شمارهٔ ۳۲۱ یک ره ای صبا سوی یار من، بگذر و بگو کای نگار من
- شمارهٔ ۳۲۲ اگر چه دور به فرسنگ هایی از برمن
- شمارهٔ ۳۲۳ یک رشحه از تراوش لعلت به کام من
- شمارهٔ ۳۲۴ از دست برد دین و دل ار دلستان من
- شمارهٔ ۳۲۵ رفت در پا از سر زلفش دل مفتون من
- شمارهٔ ۳۲۶ در کیش عشق گرنه مرض شد شفای من
- شمارهٔ ۳۲۷ آن گوی چوگان آزما چاه است یا سیمین ذقن
- شمارهٔ ۳۲۸ تعالی الله چه سیمین غبغب است این
- شمارهٔ ۳۲۹ خسرو پرویز گو در آتش ما بین
- شمارهٔ ۳۳۰ برد عیبم به دشمن یاریش بین
- شمارهٔ ۳۳۱ جائی که دل مریض و تو گردی طبیب او
- شمارهٔ ۳۳۲ مسکین کجا رود به شکایت ز دست تو
- شمارهٔ ۳۳۳ سر را نه دولتی که سپارم به پای تو
- شمارهٔ ۳۳۴ تا جان و سر فدا نکنم در وفای تو
- شمارهٔ ۳۳۵ بود فروغ چشم و دل صحبت جان فزای تو
- شمارهٔ ۳۳۶ دلم در قید آن زنجیر گیسو
- شمارهٔ ۳۳۷ گسستن کی توانم زان دو گیسو
- شمارهٔ ۳۳۸ در تب و تیمار هجر همچو پر کاه
- شمارهٔ ۳۳۹ به طور عم خون بریزی یا به اکراه
- شمارهٔ ۳۴۰ بیاکه این شب هجران ز بس دراز و سیاه
- شمارهٔ ۳۴۱ دیگر شدم اسیر نگاری به یک نگاه
- شمارهٔ ۳۴۲ چو اختیار به دست من و تو داد اله
- شمارهٔ ۳۴۳ پس از این سنگ به ساغر زنم ان شاء الله
- شمارهٔ ۳۴۴ عقلم از آن چه برد بو قصه ی عشق یار به
- شمارهٔ ۳۴۵ از توچون نام برم کز دهن آلوده
- شمارهٔ ۳۴۶ چون کنم یاد توای دوست من آلوده
- شمارهٔ ۳۴۷ زیر رخش آن گردن سیمین کشیده
- شمارهٔ ۳۴۸ دوش مرا در غم تو همدم و هم رای
- شمارهٔ ۳۴۹ دور چون با من رسید از بیخودی ساغر شکستی
- شمارهٔ ۳۵۰ گر دل هوای عشق تو بر سر نداشتی
- شمارهٔ ۳۵۱ برخاست از قیام تو ز آنسان قیامتی
- شمارهٔ ۳۵۲ گفتم بگویمت که صنوبر به قامتی
- شمارهٔ ۳۵۳ مگو از بندت ای صیاد خرسندم به آزادی
- شمارهٔ ۳۵۴ میثاق دوش را ز اول وفا نکردی
- شمارهٔ ۳۵۵ تاهمچو من از عشق گرفتار نگردی
- شمارهٔ ۳۵۶ چشم یوسف گر به خواب آن چهر عالمتاب دیدی
- شمارهٔ ۳۵۷ ماه کنعانی اگر در مصر معنی روت دیدی
- شمارهٔ ۳۵۸ رسید جان به لبم ز انتظار و تیغ کشیدی
- شمارهٔ ۳۵۹ به هجرانت مرا با جان خود جنگ است پنداری
- شمارهٔ ۳۶۰ نبود و نیست ترا جز جفای من کاری
متن اشعار به نقل از گنجور.