پرش به محتوای اصلی
کمال خجندی

کمال خجندی

غزلیات

۱,۰۷۹ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۳۰۱ آن شهسوار خویان بارب چه نام دارد
  2. شمارهٔ ۳۰۲ آنکه هرگز سوی من چشم رضائی نگشاد
  3. شمارهٔ ۳۰۳ آن به ز بتان گوی لطافت به ذقن
  4. شمارهٔ ۳۰۴ آنها که لب چون شکرستان نو پابند
  5. شمارهٔ ۳۰۵ آن بار که پیوسته به ما دل نگران بود
  6. شمارهٔ ۳۰۶ آهنین‌جانی مرا کز غصه تابی می‌دهد
  7. شمارهٔ ۳۰۷ از باد سر زلفت یک روز پریشان شد
  8. شمارهٔ ۳۰۸ از پرده هرکه رویتْ یک روز دیده باشد
  9. شمارهٔ ۳۰۹ از تو چشمم چو غطت کی طرف مه باشد
  10. شمارهٔ ۳۱۰ از سر هوای وصل تو بیرون نمی‌رود
  11. شمارهٔ ۳۱۱ از کوی دوست دوش نسیمی به من رسید
  12. شمارهٔ ۳۱۲ از لب او سختی چون به زبان می‌آید
  13. شمارهٔ ۳۱۳ از لیش هر گه که خواهم کام دشنام دهد
  14. شمارهٔ ۳۱۴ از من ای اهل نظر علم نظر آموزید
  15. شمارهٔ ۳۱۵ افتاد دل از پای و ندانم ز چه افتاد
  16. شمارهٔ ۳۱۶ اگر تو فخر نداری به دلق گردآلود
  17. شمارهٔ ۳۱۷ اگر وظیفة دردت زمان زمان نرسد
  18. شمارهٔ ۳۱۸ امشب آن ماه دل افروز به مهمان که بود
  19. شمارهٔ ۳۱۹ امشب آن به به وثاق که فرو می آید
  20. شمارهٔ ۳۲۰ اهل دل زلف درازت رشته جان گفته‌اند
  21. شمارهٔ ۳۲۱ ای آتش سودای توأم سوخته چون عود
  22. شمارهٔ ۳۲۲ ای خوش آن دم کز نو بونی با دل انگاران رسد
  23. شمارهٔ ۳۲۳ ای گل نو ز توام بوی کسی می‌آید
  24. شمارهٔ ۳۲۴ ای مرا در هجر رویت چشم تر چون سر سفید
  25. شمارهٔ ۳۲۵ رات اور دوسری باد گلریز شد و بر سر گل ژاله چکید
  26. شمارهٔ ۳۲۶ بادی که نیست از سر کوی تو نیست باد
  27. شمارهٔ ۳۲۷ باز این دل غمدیده به دام تو در افتاد
  28. شمارهٔ ۳۲۸ باز تیر غمزه او بر دل ما کی رسد
  29. شمارهٔ ۳۲۹ باز عید آمد و لب‌ها ز طرب خندان شد
  30. شمارهٔ ۳۳۰ باز گل دامن به دست عاشقان خود نهاد
  31. شمارهٔ ۳۳۱ با سرود و آه و ناله میرود اشکم چو رود
  32. شمارهٔ ۳۳۲ با عارض تو زلف دم از نقشه چین زند
  33. شمارهٔ ۳۳۳ با غم عشق تو دل کیست که محرم باشد
  34. شمارهٔ ۳۳۴ با منت لطف جز ستم نبود
  35. شمارهٔ ۳۳۵ با من درد کش سبو بدهید
  36. شمارهٔ ۳۳۶ با باد لبت ساقی چون می به قدح ریزد
  37. شمارهٔ ۳۳۷ بر افشان زلف تا دل را شب محنت به روز آید
  38. شمارهٔ ۳۳۸ به حلقه که ز زلفت با خبر ببرد
  39. شمارهٔ ۳۳۹ به خال لب خط سبزت قرابتی دارد
  40. شمارهٔ ۳۴۰ به خانه ای که چنین میهمان فرود آید
  41. شمارهٔ ۳۴۱ بر دل از غمزه خدنگی زدی آن هم گذرد
  42. شمارهٔ ۳۴۲ بر عزیزان غمزهٔ شوخ تو خواری می‌کند
  43. شمارهٔ ۳۴۳ به روی دوست که رویش بچشم من نگرید
  44. شمارهٔ ۳۴۴ بس شد ز توبه ما را با پیر ما که گوید
  45. شمارهٔ ۳۴۵ بکوش تا به کف آری کلید گنج وجود
  46. شمارهٔ ۳۴۶ بگو بگوشه نشینان که رو براه کنید
  47. شمارهٔ ۳۴۷ به مجلسی که ز روی تو پرده برگیرند
  48. شمارهٔ ۳۴۸ بوی خوشت چو همدم باد سحر شود
  49. شمارهٔ ۳۴۹ بهار آمد خبر از می فرستید
  50. شمارهٔ ۳۵۰ بی تو مرا زندگی بکار نیاید
  51. شمارهٔ ۳۵۱ بیزارم از آن دل که درو درد نباشد
  52. شمارهٔ ۳۵۲ بی لبت در جگر تشنه لبان آب نماند
  53. شمارهٔ ۳۵۳ بیمار ترا کس نتوانست دوا کرد
  54. شمارهٔ ۳۵۴ بیمار عشق جز لب او آرزو نکرد
  55. شمارهٔ ۳۵۵ بی یاد تو عشاق دل شاد نیابند
  56. شمارهٔ ۳۵۶ پری را دلبری چندین نباشد
  57. شمارهٔ ۳۵۷ پیش از آندم که می و میکده در عالم بود
  58. شمارهٔ ۳۵۸ پیش رخ تو‌، دیده پری را نکو ندید
  59. شمارهٔ ۳۵۹ پیش رویت صنما وصف قمر نتوان کرد
  60. شمارهٔ ۳۶۰ پیش روی تو ماه را چه وجود

متن اشعار به نقل از گنجور.