فهرست اشعار
- شمارهٔ ۲۴۱ دو روزه هجر تو با جان دوستان آن کرد
- شمارهٔ ۲۴۲ یاد روی تو هم‌آغوش گلستانم کرد
- شمارهٔ ۲۴۳ بس که دود آه عاشق پرده افلاک شد
- شمارهٔ ۲۴۴ چشمی که با غبار درت آشنا شود
- شمارهٔ ۲۴۵ مبادا کام جان از عیش، تا کام از الم گیرد
- شمارهٔ ۲۴۶ ما اسیران چه کسانیم، گرفتاری چند
- شمارهٔ ۲۴۷ دگر بر آتش می، توبه سوختن دارد
- شمارهٔ ۲۴۸ هیچ دورانی چو عهد بی‌سرانجامی نبود
- شمارهٔ ۲۴۹ ..............................
- شمارهٔ ۲۵۰ وجودم را نه از آتش، نه از گل پرورش دادند
- شمارهٔ ۲۵۱ تا پرده از رخت به کشیدن نمی‌رسد
- شمارهٔ ۲۵۲ مرا هر قطره‌ای کز دیده در دامن فرو ریزد
- شمارهٔ ۲۵۳ در طرب ز ازل بر من حزین بستند
- شمارهٔ ۲۵۴ سوای تو در سینه هر خام نگنجد
- شمارهٔ ۲۵۵ کی به بزم عشق، هر لب پی به جام می برد؟
- شمارهٔ ۲۵۶ نو نیاز خواهشم، لیک از حجابم ساختند
- شمارهٔ ۲۵۷ ذوق غمت ز سینه محزون نمی‌رود
- شمارهٔ ۲۵۸ چه رنجش است کزان تندخو نمی‌آید؟
- شمارهٔ ۲۵۹ دلم ز کعبه نه محمل نشسته می‌آید
- شمارهٔ ۲۶۰ میگساران را لبت یاد از می گلگون دهد
- شمارهٔ ۲۶۱ ز من ترسم عنان آن نرگس جادو بگرداند
- شمارهٔ ۲۶۲ کشد صد طعنه از دشمن چو با من همنشین باشد
- شمارهٔ ۲۶۳ گر دل به المهای تو منسوب نباشد
- شمارهٔ ۲۶۴ در آتشم از چهره برافروخته‌ای چند
- شمارهٔ ۲۶۵ دامنم چند ز خون مژه دریا باشد؟
- شمارهٔ ۲۶۶ زخم خار آرزوی آبله پا باشد
- شمارهٔ ۲۶۷ کی اسیران غمت را غم دنیا باشد؟
- شمارهٔ ۲۶۸ هنوزم از مژه، کار سحاب می‌آید
- شمارهٔ ۲۶۹ ز عقده‌ها که فلک نذر کار من دارد
- شمارهٔ ۲۷۰ عشقت اقرار به دل آرد و انکار برد
- شمارهٔ ۲۷۱ با من، غمت ز مهر، دویی در میان ندید
- شمارهٔ ۲۷۲ رفتم به بوستان که دلم وا شود، نشد
- شمارهٔ ۲۷۳ دلم به عشق فسونساز برنمی‌آید
- شمارهٔ ۲۷۴ کس کار تنک حوصله را تنگ نگیرد
- شمارهٔ ۲۷۵ عشاق چه جمعند؟ پریشان شده‌ای چند
- شمارهٔ ۲۷۶ دل پر حسرتم از سادگی در بزم تنهایی
- شمارهٔ ۲۷۷ جز محبت، سینه‌ام علم دگر پیدا نکرد
- شمارهٔ ۲۷۸ ازان دل از غم ایام برنمی‌آید
- شمارهٔ ۲۷۹ خامه در وصف لبت کار مسیحا می‌کند
- شمارهٔ ۲۸۰ آسیب واعظان به ایاغم نمی‌رسد
- شمارهٔ ۲۸۱ عاشق چو شدی، ناله جانکاه نگه دار
- شمارهٔ ۲۸۲ سینه تنگ و من هلاک زخم پنهان دگر
- شمارهٔ ۲۸۳ ای دست تو به کینه ز دوران درازتر
- شمارهٔ ۲۸۴ بی درد عشق، شادی و غم را چه اعتبار
- شمارهٔ ۲۸۵ جایی که داغ نیست، ز مرهم چه اعتبار
- شمارهٔ ۲۸۶ یک نامه چو نگشوده‌ام از بال کبوتر
- شمارهٔ ۲۸۷ کام جانم با من و من در پی کامم هنوز
- شمارهٔ ۲۸۸ نگهت فتنه‌گر و عربده‌سازست هنوز
- شمارهٔ ۲۸۹ به سرو سیم‌تنی راه برده‌ام که مپرس
- شمارهٔ ۲۹۰ راست رو نیست بر آماج اثر، تیر نفس
- شمارهٔ ۲۹۱ در کوی تو فردوس تمنی نکند کس
- شمارهٔ ۲۹۲ شد تیره روز خلق، ز عارض نقاب کش
- شمارهٔ ۲۹۳ گر کنم گریه به اندازه چشم تر خویش
- شمارهٔ ۲۹۴ بیگانه گشته‌ام ز همه مدعای خویش
- شمارهٔ ۲۹۵ تو و گشت چمن ای گل، من و کاشانه خویش
- شمارهٔ ۲۹۶ دزدم ز بس حدیث ترا از زبان خویش
- شمارهٔ ۲۹۷ کی کنم هرگز شکایت سر ز جور یار خویش
- شمارهٔ ۲۹۸ دلم خون شد چو دیدم حلقه‌حلقه گشته گیسویش
- شمارهٔ ۲۹۹ آغشته‌ام چو پنبه ز خوناب داغ خویش
- شمارهٔ ۳۰۰ عشقم آتش زد به دل، در دیده مسکن کردمش
متن اشعار به نقل از گنجور.