پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

غزلیات

شمارهٔ ۲۸۶

یک نامه چو نگشوده‌ام از بال کبوتر

دل را چه فریبم به خط و خال کبوتر؟

هرجا که برد نامه‌ام از معنی رنگین

یاد از پر طاووس دهد بال کبوتر

از حال دل و محنت غربت چه نویسم؟

در پنجه شاهین چه بود حال کبوتر

خود را به جناب تو رسانید ز من پیش

شد نامه من باعث اقبال کبوتر

مکتوب مرا از پر او کس نگشاید

خاطر چه کنم شاد به ارسال کبوتر؟

آید به اسیران پی هم قاصد خوبان

پیوسته ولی تیر ز دنبال کبوتر

هرگاه نویسم به درت نامه چو قدسی

روحم پرد از شوق ز دنبال کبوتر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۸۸نگهت فتنه‌گر و عربده‌سازست هنوز
  2. شمارهٔ ۲۸۹به سرو سیم‌تنی راه برده‌ام که مپرس
  3. شمارهٔ ۲۹۰راست رو نیست بر آماج اثر، تیر نفس
  4. شمارهٔ ۲۹۱در کوی تو فردوس تمنی نکند کس
  5. شمارهٔ ۲۹۲شد تیره روز خلق، ز عارض نقاب کش
  6. شمارهٔ ۲۹۳گر کنم گریه به اندازه چشم تر خویش
  7. شمارهٔ ۲۹۴بیگانه گشته‌ام ز همه مدعای خویش
  8. شمارهٔ ۲۹۵تو و گشت چمن ای گل، من و کاشانه خویش
همه‌ی غزلیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.