پرش به محتوای اصلی
قدسی مشهدی قدسی مشهدی

غزلیات

شمارهٔ ۲۴۹

..............................

..............................ون نوشته‌اند

مکتوب بوسه‌ای ز خط جام، هر زمان

دردی‌کشان به آن لب میگون نوشته‌اند

یک ره به خط جوهر تیغت نگاه کن

بنگر که سرنوشت مرا چون نوشته‌اند

صحرانورد تا شده سیلاب گریه‌ام

عرض نیاز دجله به هامون نوشته‌اند

تا عارفان تصرف میخانه کرده‌اند

طعن درون خم به فلاطون نوشته‌اند

در وادی گریختن از سنگ کودکان

از شهر، صد کنایه به مجنون نوشته‌اند

ای عافیت کناره گزین شو، که پیش ما

نام ترا ز دایره بیرون نوشته‌اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵۱تا پرده از رخت به کشیدن نمی‌رسد
  2. شمارهٔ ۲۵۲مرا هر قطره‌ای کز دیده در دامن فرو ریزد
  3. شمارهٔ ۲۵۳در طرب ز ازل بر من حزین بستند
  4. شمارهٔ ۲۵۴سوای تو در سینه هر خام نگنجد
  5. شمارهٔ ۲۵۵کی به بزم عشق، هر لب پی به جام می برد؟
  6. شمارهٔ ۲۵۶نو نیاز خواهشم، لیک از حجابم ساختند
  7. شمارهٔ ۲۵۷ذوق غمت ز سینه محزون نمی‌رود
  8. شمارهٔ ۲۵۸چه رنجش است کزان تندخو نمی‌آید؟
همه‌ی غزلیات ←

قدسی مشهدی درباره‌ی قدسی مشهدی

حاجی محمّدجان قدسی مشهدی یکی از شاعران و سخنوران ایرانی قرن یازدهم هجری قمری است. او در ابتدای زندگی از طریق بقالی زندگی می‌کرد اما پس از آنکه در شاعری مشهور شد به هندوستان رفت و وارد دربار شاه جهان شد. از قدسی مشهدی دیوانی بر جای مانده که در سال ۱۳۷۵ توسط انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد به کوشش محمّد قهرمان به چاپ رسیده...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.