فهرست اشعار
- شمارهٔ ۴۸۱ فصل خزان گذشت و رخ زرد من همان
- شمارهٔ ۴۸۲ بیا بشیر و بکنعانیان سلام رسان
- شمارهٔ ۴۸۳ تا کی دل از هوا شنود بوی پیرهن
- شمارهٔ ۴۸۴ چشم من از نظارهٔ آن زلف مشکبو
- شمارهٔ ۴۸۵ ای ز سحر غمزه پنهان فتنه در ابروی تو
- شمارهٔ ۴۸۶ دارم دلی هوای بسی خوب رو درو
- شمارهٔ ۴۸۷ ای مست ناز از دل ما بیخبر مشو
- شمارهٔ ۴۸۸ عرق چکیده ز رویش ز آفتاب فرو
- شمارهٔ ۴۸۹ چشم گریانم که میگردد ز شوقت خون در او
- شمارهٔ ۴۹۰ خط مشگین چیست گرد عارض گلگون او
- شمارهٔ ۴۹۱ فارغم از باغ و ناز سوسن آزاد او
- شمارهٔ ۴۹۲ زهی شمع فلک در خرگه از تو
- شمارهٔ ۴۹۳ بتی کز غایت خوبی زند با مهر و مه پهلو
- شمارهٔ ۴۹۴ هرگز نیافت برگ گلی عندلیب تو
- شمارهٔ ۴۹۵ داری برقیبان سریاری عجب از تو
- شمارهٔ ۴۹۶ هرگز بکسی باز نشد چشم و لب تو
- شمارهٔ ۴۹۷ نبیند از حیا هرگز کسی دامان پاک او
- شمارهٔ ۴۹۸ منت که باز شد گرهی از جبین تو
- شمارهٔ ۴۹۹ نیست یکدم که نه با ناله و فریادم ازو
- شمارهٔ ۵۰۰ ای باد صبح از پی آن نور دیده رو
- شمارهٔ ۵۰۱ لیلی اگر سنگ جفا بر کاسهٔ غافل زده
- شمارهٔ ۵۰۲ خال بنفشه گون به رخ آتشین منه
- شمارهٔ ۵۰۳ چو در فسانه لبت شهد بر شکر بسته
- شمارهٔ ۵۰۴ نخل قدت که از چمن جان برآمده
- شمارهٔ ۵۰۵ ز دورت بینم و پوشم نر از غیرت دیده
- شمارهٔ ۵۰۶ باز آن مه در سمند ناز در جولان شده
- شمارهٔ ۵۰۷ خوش آن حالت که بگشایی ز خواب سرخوشی دیده
- شمارهٔ ۵۰۸ رسید از سفر آن ماه و چهره تاب گرفته
- شمارهٔ ۵۰۹ عمریست کز سر ما میل مراد رفته
- شمارهٔ ۵۱۰ نه خیال غنچه بندم نه به گل کنم نظاره
- شمارهٔ ۵۱۱ جان شهید عشق بجانان سپرده به
- شمارهٔ ۵۱۲ ای دل متاع جان به خرابات برده به
- شمارهٔ ۵۱۳ از ما رموز غنچه ی لعلت نهفته به
- شمارهٔ ۵۱۴ بر صید زخم خورده دویدن چه فایده
- شمارهٔ ۵۱۵ بازم ز جفایی دل افگار شکسته
- شمارهٔ ۵۱۶ یا رب از بستان حسنم سر و بالایی بده
- شمارهٔ ۵۱۷ زهی روی دل افروزت چراغ منظر دیده
- شمارهٔ ۵۱۸ این منم هر شام چون پروانه جایی سوخته
- شمارهٔ ۵۱۹ منمای سوار گردی به عنان تو روانه
- شمارهٔ ۵۲۰ کاکل به تاب رفته ز دام که جستهای
- شمارهٔ ۵۲۱ گاهی عتاب و گاه ترحم نمودهای
- شمارهٔ ۵۲۲ باز ای فلک نتیجهٔ انجم نمودهای
- شمارهٔ ۵۲۳ خلقی به حسن خویش گرفتار دیدهای
- شمارهٔ ۵۲۴ من کیستم شکستهدل هیچکارهای
- شمارهٔ ۵۲۵ ساقی چه سر گران به من زار گشتهای
- شمارهٔ ۵۲۶ به چشم من ز دگر روزها فزون شدهای
- شمارهٔ ۵۲۷ صوفی ز کعبه رو به خرابات کردهای
- شمارهٔ ۵۲۸ ای برده دل از دلبران حسنت ز روی دلبری
- شمارهٔ ۵۲۹ چند بسینه از هوس داغ جنون نهد کسی
- شمارهٔ ۵۳۰ ای غنچهٔ تو در سخن از سر معنوی
- شمارهٔ ۵۳۱ گل شکفت و هر کسی دارد هوای گلشنی
- شمارهٔ ۵۳۲ ای شمع جمالت اثر نور الهی
- شمارهٔ ۵۳۳ تو گفتی کز سر کوی تو رو گردان شوم روزی
- شمارهٔ ۵۳۴ تا کی ای غنچه دهن گوش بهر پند کنی
- شمارهٔ ۵۳۵ هرسوی جلوهای گل خندان چه میکنی
- شمارهٔ ۵۳۶ ای حدیثت شکر ناب چه شیرینسخنی
- شمارهٔ ۵۳۷ دارد نسیم گل دم جانبخش عیسوی
- شمارهٔ ۵۳۸ نه خوی نازکت از غیر دیگرگون شود روزی
- شمارهٔ ۵۳۹ گر بگویم به تو ای مه که چه زیبندهٔ نازی
- شمارهٔ ۵۴۰ شب چون روم ز منزل آن ماه خرگهی
متن اشعار به نقل از گنجور.