فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ عید پیوسته به نوروز و من از یار جدا
- شمارهٔ ۲ آن چشم نرگس به سر آن پسر مرا
- شمارهٔ ۳ ای آنکه نیست غیر تو کس پادشاه ما
- شمارهٔ ۴ جستم بسی و سعی نمودم، به هیچ باب
- شمارهٔ ۵ ای لعل جانفزای تو سرچشمه حیات
- شمارهٔ ۶ مرا عشق تو رسوای جهان ساخت
- شمارهٔ ۷ امروز مرا فرقت آن روی چو ماه است
- شمارهٔ ۸ وه که جانم گشت چون از درد بی آرام دوست
- شمارهٔ ۹ مرا ز آدم خاکی چو غم بود میراث
- شمارهٔ ۱۰ بارها گفته امت واحد و اثنی و ثلاث
- شمارهٔ ۱۱ ای تو چون زلف چرایی، به من شیدا کج
- شمارهٔ ۱۲ می کشم هر نفس از درد جدایی آوخ
- شمارهٔ ۱۳ بیا که شاهد گل در چمن نقاب گشاد
- شمارهٔ ۱۴ گر سایه آن ماه به سوی چمن افتد
- شمارهٔ ۱۵ آن که از مشک به رخساره نشانی دارد
- شمارهٔ ۱۶ آن ترک مست، دیده چو از خواب باز کرد
- شمارهٔ ۱۷ ایا حکیم مسیحا دم ستوده خصال
- شمارهٔ ۱۸ آن زلف سیه که دلربا شد
- شمارهٔ ۱۹ روی تو آتش است و برو خال چون سپند
- شمارهٔ ۲۰ ای خجل در چمن از قامت تو سرو بلند
- شمارهٔ ۲۱ روز ازل که طینت آدم سرشته اند
- شمارهٔ ۲۲ آن کس که روز را به فراق تو شب کند
- شمارهٔ ۲۳ دل برد از من آن پسر پیرهن کبود
- شمارهٔ ۲۴ ماه من رنجیده شد یا رب گناه من چه بود
- شمارهٔ ۲۵ خرم آن روز که دیدار توام روزی بود
- شمارهٔ ۲۶ بر عارض تو خط، چو پراکنده می شود
- شمارهٔ ۲۷ ساقیا عید صیام آمد و نوروز رسید
- شمارهٔ ۲۸ هر شب من و غمهای تو و روی به دیوار
- شمارهٔ ۲۹ بیا که عید صیام است و باز فصل بهار
- شمارهٔ ۳۰ خواهم نظری در رخ خوب تو دگر بار
- شمارهٔ ۳۱ ساقیا عید صیام آمد و هنگام بهار
- شمارهٔ ۳۲ گل نورسته من عزم چمن دارد باز
- شمارهٔ ۳۳ ای دل سوخته با سوز و غم یار بساز
- شمارهٔ ۳۴ سحر به میکده یارب چه بانگ بود و خروش
- شمارهٔ ۳۵ بدان امید که ناگه ببینم آن رویش
- شمارهٔ ۳۶ بجز صبا ز که جویم نشان دلبر خویش
- شمارهٔ ۳۷ ای رخت مایه عیش و طرب اهل نشاط
- شمارهٔ ۳۸ گر بود با من به صلح و گر به جنگ
- شمارهٔ ۳۹ آن پری دور از من و من در غمش دیوانه‌ام
- شمارهٔ ۴۰ من که دیوانه آن سلسله موی توام
- شمارهٔ ۴۱ چشمه آب حیات است دهان یارم
- شمارهٔ ۴۲ وقت آن شد که اقامت به خرابات برم
- شمارهٔ ۴۳ گل جمال تو خواهم بهار را چه کنم
- شمارهٔ ۴۴ عید صیام آمد، موسم نوبهار هم
- شمارهٔ ۴۵ دارم دلی شکسته و جان فگار هم
- شمارهٔ ۴۶ دارم دلی شکسته و جان فگار هم
- شمارهٔ ۴۷ چون در آید ماه من جولان کنان اندر چمن
- شمارهٔ ۴۸ خطی که گشته به گرد جمال یار عیان
- شمارهٔ ۴۹ خاک...
- شمارهٔ ۵۰ پرده بردار ز رخ ای بت خورشید جبین
- شمارهٔ ۵۱ مرا آن روز عیدست اندرین راه
- شمارهٔ ۵۲ ای خجل پیش دو رخسار چو خورشید تو ماه
- شمارهٔ ۵۳ ای مرا سوخته سودای بتان ته بر ته
- شمارهٔ ۵۴ ای شاه حسن بر من مسکین زکوه ده
- شمارهٔ ۵۵ هر کس به خواب روزی، لعل لبش مکیده
- شمارهٔ ۵۶ دل که در دست فراق صنمی پاماله
- شمارهٔ ۵۷ دل چو دید آن شکرین‌لب‌ها و مشکین‌خال او
- شمارهٔ ۵۸ هر که آن چشم سیه دید، آن لبان آل او
- شمارهٔ ۵۹ ای توتیای دیده من خاک راه تو
- شمارهٔ ۶۰ ای حرم کعبه دل کوی تو
متن اشعار به نقل از گنجور.