فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ ای نقش بسته نام خطت با سرشت ما
- شمارهٔ ۲ - استقبال از حافظ بیا ای از خط سبزت هزاران داغ بر دلها
- شمارهٔ ۳ لبالب است ز خون جگر پیاله ما
- شمارهٔ ۴ ابر آمد و بگریست بر اطراف چمن‌ها
- شمارهٔ ۵ ساقی به آب خضر نشان ده پیاله را
- شمارهٔ ۶ جان بهر تو در بلاست ما را
- شمارهٔ ۷ به خود ره نیست در کوی تو مشتاقان شیدا را
- شمارهٔ ۸ - استقبال از کمال خجندی چشم تو برانداخت به می، خانه ما را
- شمارهٔ ۹ اشک چو پرده می‌درد، خلوتیان راز را
- شمارهٔ ۱۰ خطت که درد و داغ تو نو می‌کند مرا
- شمارهٔ ۱۱ تلخ است بی‌تو صبر، دل غم فزوده را
- شمارهٔ ۱۲ بسوخت آتش عشق تو بی‌گناه مرا
- شمارهٔ ۱۳ خرابیم، از دل ای بی‌رحم گه‌گه یاد کن ما را
- شمارهٔ ۱۴ زلف تو در کمند جنون می‌کشد مرا
- شمارهٔ ۱۵ ای در بهار حسن تو گل‌ها و لاله‌ها
- شمارهٔ ۱۶ دلم گر داشت وقتی خرمی‌ها
- شمارهٔ ۱۷ کجایی ای ز رویت لاله را ناب
- شمارهٔ ۱۸ سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت
- شمارهٔ ۱۹ خطت که سبزه بر اطراف یاسمین انداخت
- شمارهٔ ۲۰ خطت بر لاله تر مشک چین ریخت
- شمارهٔ ۲۱ - استقبال از سعدی منم ز دست تو پا بسته در کمند ارادت
- شمارهٔ ۲۲ چو سبزه ترت از برگ یاسمین برخاست
- شمارهٔ ۲۳ تا خاک آستانه جانان مقام ماست
- شمارهٔ ۲۴ خطش به گرد عارض مهوش برآمده است
- شمارهٔ ۲۵ بازم خدنگ غمزه زنی بر دل آمده است
- شمارهٔ ۲۶ مرا در عشق بهبودی نمانده است
- شمارهٔ ۲۷ ابرو ز من متاب، که دل دردمند تست
- شمارهٔ ۲۸ چشم ستمگرت که بخون در کمین نشست
- شمارهٔ ۲۹ - استقبال از کمال خجندی جفای تو بر دل به غایت خوش است
- شمارهٔ ۳۰ خلق را دلها کباب از چشم پر خون منست
- شمارهٔ ۳۱ مرا سری است که بر خاک آستانه اوست
- شمارهٔ ۳۲ گر نمی‌سوزد دلم، این آه دردآلود چیست؟
- شمارهٔ ۳۳ با طره تو سنبل شوریده‌حال چیست؟
- شمارهٔ ۳۴ - استقبال از کمال خجندی کدام دل که ز عشقت اسیر محنت نیست؟
- شمارهٔ ۳۵ کدام عشوه که در چشم پر خمار تو نیست
- شمارهٔ ۳۶ مرا گر با تو روی همدمی نیست
- شمارهٔ ۳۷ امروز نسیم سحری بوی دگر داشت
- شمارهٔ ۳۸ دوش از رخ تو بزم گدایان چراغ داشت
- شمارهٔ ۳۹ صبا تا ز زلف تو بویی نداشت
- شمارهٔ ۴۰ وقتی دل آواره در آن کو گذری داشت
- شمارهٔ ۴۱ عمر بگذشت و دلم جز عاشقی کاری نیافت
- شمارهٔ ۴۲ ساقی، به غم تو عقل و جان رفت
- شمارهٔ ۴۳ کسی که عاشق روی تو شد بباغ نرفت
- شمارهٔ ۴۴ ای دل ایام هجر شد بنیاد
- شمارهٔ ۴۵ تا ز شب بر مهت نقاب افتاد
- شمارهٔ ۴۶ دل بهر تو در ملامت افتاد
- شمارهٔ ۴۷ تا دل ز کف اختیار ننهاد
- شمارهٔ ۴۸ باز آی، که دل بی تو سر خویش ندارد
- شمارهٔ ۴۹ باز این سر بی سامان، سودای کسی دارد
- شمارهٔ ۵۰ - استقبال از قاسم انوار هر کسی موسم گل گوشه باغی دارد
- شمارهٔ ۵۱ خدنگ او که بجان مژده هلاک برد
- شمارهٔ ۵۲ خاک من باد از سر کوی تو گر بیرون برد
- شمارهٔ ۵۳ مرا عشقت از ره برون می‌برد
- شمارهٔ ۵۴ دل زلف ترا گرفت، بد کرد
- شمارهٔ ۵۵ گرم عشقت عنان دل نگیرد
- شمارهٔ ۵۶ هر دم ز عشق، بر دل من صد بلا رسد
- شمارهٔ ۵۷ ای خوش آن شب که به بالین من آن ماه رسد
- شمارهٔ ۵۸ چو سرو قد تو در جویبار دیده رسد
- شمارهٔ ۵۹ کسی کش مهر خوبان کار باشد
- شمارهٔ ۶۰ مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشد
متن اشعار به نقل از گنجور.