پرش به محتوای اصلی
امیر شاهی امیر شاهی

غزلیات

شمارهٔ ۱۶

دلم گر داشت وقتی خرمی‌ها

چو عشق آمد گذشت آن بی‌غمی‌ها

خزان غم کنون تاراج فرمود

ز گلزار امیدم خرمی‌ها

شب هجرم فکند از همدمان دور

خوشا صبح وصال و همدمی‌ها

مه نو را گر ابروی تو گفتیم

کرم‌ها از تو و از ما کمی‌ها

از آن در شاهی درمانده محروم

رقیبان را بر آن در محرمی‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداخت
  2. شمارهٔ ۱۹خطت که سبزه بر اطراف یاسمین انداخت
  3. شمارهٔ ۲۰خطت بر لاله تر مشک چین ریخت
  4. شمارهٔ ۲۱ - استقبال از سعدیمنم ز دست تو پا بسته در کمند ارادت
  5. شمارهٔ ۲۲چو سبزه ترت از برگ یاسمین برخاست
  6. شمارهٔ ۲۳تا خاک آستانه جانان مقام ماست
  7. شمارهٔ ۲۴خطش به گرد عارض مهوش برآمده است
  8. شمارهٔ ۲۵بازم خدنگ غمزه زنی بر دل آمده است
همه‌ی غزلیات ←

امیر شاهی درباره‌ی امیر شاهی

اَمیرْ شاهیِ سَبزِواری متخلص به «شاهی» با نام و نسب کامل‌تر «آق ملک پسر ملک جمال‌الدین فیروزکوهی سبزواری» (زاده ۷۸۵ هجری قمری در سبزوار - درگذشته به ۸۵۷ قمری) از شاعران دورهٔ تیموری است که در خوشنویسی، نگارگری و موسیقی نیز مهارت داشته است. نسب وی به سربداران آن دیار می‌رسد و از خواهرزادگان خواجه علی مؤید امیر سربداری ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.