پرش به محتوای اصلی
امیر شاهی امیر شاهی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰

خطت بر لاله تر مشک چین ریخت

بنفشه در کنار یاسمین ریخت

صبا گردی که برد از آستانت

عروس غنچه را در آستین ریخت

گل از خوبی همی زد با رخت لاف

چو دید از شرم رویت، بر زمین ریخت

به شوخی ابرویت زیبا کمانی‌ست

که چشمت خون خلقی زان کمین ریخت

شراب عاشقی تا خورد شاهی

به همت جرعه بر چرخ برین ریخت

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۲چو سبزه ترت از برگ یاسمین برخاست
  2. شمارهٔ ۲۳تا خاک آستانه جانان مقام ماست
  3. شمارهٔ ۲۴خطش به گرد عارض مهوش برآمده است
  4. شمارهٔ ۲۵بازم خدنگ غمزه زنی بر دل آمده است
  5. شمارهٔ ۲۶مرا در عشق بهبودی نمانده است
  6. شمارهٔ ۲۷ابرو ز من متاب، که دل دردمند تست
  7. شمارهٔ ۲۸چشم ستمگرت که بخون در کمین نشست
  8. شمارهٔ ۲۹ - استقبال از کمال خجندیجفای تو بر دل به غایت خوش است
همه‌ی غزلیات ←

امیر شاهی درباره‌ی امیر شاهی

اَمیرْ شاهیِ سَبزِواری متخلص به «شاهی» با نام و نسب کامل‌تر «آق ملک پسر ملک جمال‌الدین فیروزکوهی سبزواری» (زاده ۷۸۵ هجری قمری در سبزوار - درگذشته به ۸۵۷ قمری) از شاعران دورهٔ تیموری است که در خوشنویسی، نگارگری و موسیقی نیز مهارت داشته است. نسب وی به سربداران آن دیار می‌رسد و از خواهرزادگان خواجه علی مؤید امیر سربداری ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.