پرش به محتوای اصلی
امیر شاهی امیر شاهی

غزلیات

شمارهٔ ۲ - استقبال از حافظ

بیا ای از خط سبزت هزاران داغ بر دل‌ها

مرو کز اشک مشتاقان به خون آغشته منزل‌ها

به تقصیر وفا عیبم مکن، کز آب چشم من

هنوز اندر رهت تخم وفا می‌روید از گل‌ها

گر از گردون ملالی باشدت، بر عشق املا کن

که عشق آمد در این شکل مدور حل مشکل‌ها

حریف بزم رندان را چه فکر از انتظار من

که پر می‌سوزد این پروانه را زان شمع محفل‌ها

در این میخانه گر صدر قبولی آرزو داری

چو شاهی همتی دریوزه می‌کن از در دل‌ها

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴ابر آمد و بگریست بر اطراف چمن‌ها
  2. شمارهٔ ۵ساقی به آب خضر نشان ده پیاله را
  3. شمارهٔ ۶جان بهر تو در بلاست ما را
  4. شمارهٔ ۷به خود ره نیست در کوی تو مشتاقان شیدا را
  5. شمارهٔ ۸ - استقبال از کمال خجندیچشم تو برانداخت به می، خانه ما را
  6. شمارهٔ ۹اشک چو پرده می‌درد، خلوتیان راز را
  7. شمارهٔ ۱۰خطت که درد و داغ تو نو می‌کند مرا
  8. شمارهٔ ۱۱تلخ است بی‌تو صبر، دل غم فزوده را
همه‌ی غزلیات ←

امیر شاهی درباره‌ی امیر شاهی

اَمیرْ شاهیِ سَبزِواری متخلص به «شاهی» با نام و نسب کامل‌تر «آق ملک پسر ملک جمال‌الدین فیروزکوهی سبزواری» (زاده ۷۸۵ هجری قمری در سبزوار - درگذشته به ۸۵۷ قمری) از شاعران دورهٔ تیموری است که در خوشنویسی، نگارگری و موسیقی نیز مهارت داشته است. نسب وی به سربداران آن دیار می‌رسد و از خواهرزادگان خواجه علی مؤید امیر سربداری ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.