فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱ بکشت غمزهٔ آن شوخ، بی‌گناه مرا
- غزل شمارهٔ ۲ ز حد گذشت جدائی ز حد گذشت جفا
- غزل شمارهٔ ۳ شوریده کرد شیوهٔ آن نازنین مرا
- غزل شمارهٔ ۴ در ما به ناز می‌نگرد دلربای ما
- غزل شمارهٔ ۵ ای خط و خال خوشت مایهٔ سودای ما
- غزل شمارهٔ ۶ می‌کُند سلسلهٔ زلف تو دیوانه مرا
- غزل شمارهٔ ۷ میزند غمزهٔ مرد افکن او تیر مرا
- غزل شمارهٔ ۸ کرد فارغ گل رویت ز گلستان ما را
- غزل شمارهٔ ۹ دلا با مغان آشنائی طلب
- غزل شمارهٔ ۱۰ دارم بتی به چهرهٔ صد ماه و آفتاب
- غزل شمارهٔ ۱۱ لطف تو از حد برون حسن تو بی منتهاست
- غزل شمارهٔ ۱۲ خوشا کسی که ز عشقش دمی رهایی نیست
- غزل شمارهٔ ۱۳ جفا مکن که جفا رسم دلربایی نیست
- غزل شمارهٔ ۱۴ دلداده را ز تیر ملامت گزند نیست
- غزل شمارهٔ ۱۵ ما را ز شوق یار به غیر التفات نیست
- غزل شمارهٔ ۱۶ ترک سرمستم که ساغر می‌گرفت
- غزل شمارهٔ ۱۷ رمید صبر و دل از من چو دلنواز برفت
- غزل شمارهٔ ۱۸ سیاه چرده بتم را نمک ز حد بگذشت
- غزل شمارهٔ ۱۹ ز سنبلی که عذارت بر ارغوان انداخت
- غزل شمارهٔ ۲۰ مرا ز وصل تو حاصل به جز تمنا نیست
- غزل شمارهٔ ۲۱ دگر برون شدنم زین دیار ممکن نیست
- غزل شمارهٔ ۲۲ جانا بیا که بی تو دلم را قرار نیست
- غزل شمارهٔ ۲۳ حاصل ز زندگانی ما جز وبال نیست
- غزل شمارهٔ ۲۴ هرگز دلم ز کوی تو جائی دگر نرفت
- غزل شمارهٔ ۲۵ در خانه تا قرابهٔ ما پر شراب نیست
- غزل شمارهٔ ۲۶ دلی که بستهٔ زنجیر زلف یاری نیست
- غزل شمارهٔ ۲۷ بیش از این برگ فراق رخ جانانم نیست
- غزل شمارهٔ ۲۸ سر نخوانیم که سودا زدهٔ موئی نیست
- غزل شمارهٔ ۲۹ نه به ز شیوهٔ مستان طریق ورائی هست
- غزل شمارهٔ ۳۰ دوشم غم تو ملک سویدا گرفته بود
- غزل شمارهٔ ۳۱ ز من مپرس که بر من چه حال می‌گذرد
- غزل شمارهٔ ۳۲ دردا که درد ما به دوایی نمی‌رسد
- غزل شمارهٔ ۳۳ نسیم خاک مصلی و آب رکن آباد
- غزل شمارهٔ ۳۴ دلم ز عشق تبرا نمی‌تواند کرد
- غزل شمارهٔ ۳۵ ساقیا باز خرابیم بده جامی چند
- غزل شمارهٔ ۳۶ تو را که گفت که با ما وفا نشاید کرد
- غزل شمارهٔ ۳۷ نقش روی توام از پیش نظر می‌نرود
- غزل شمارهٔ ۳۸ گرم عنایت او در به روی بگشاید
- غزل شمارهٔ ۳۹ دوش اشکم سر به جیحون می‌کشید
- غزل شمارهٔ ۴۰ هرگز کسی به خوبی چون یار ما نباشد
- غزل شمارهٔ ۴۱ دوش لعلت نفسی خاطر ما خوش می‌کرد
- غزل شمارهٔ ۴۲ مردیم و یار هیچ عنایت نمی‌کند
- غزل شمارهٔ ۴۳ ز کوی یار زمانی کرانه نتوان کرد
- غزل شمارهٔ ۴۴ بی روی یار صبر میسر نمی‌شود
- غزل شمارهٔ ۴۵ سعادت روی با دین تو دارد
- غزل شمارهٔ ۴۶ لعل نوشینش چو خندان می‌شود
- غزل شمارهٔ ۴۷ باد صبا جیب سمن برگشاد
- غزل شمارهٔ ۴۸ کجا کسیکه مرا مژدهٔ چمانه دهد
- غزل شمارهٔ ۴۹ سپیده‌دم به صبوحی شراب خوش باشد
- غزل شمارهٔ ۵۰ جوقی قلندرانیم بر ما قلم نباشد
- غزل شمارهٔ ۵۱ شرم دار ایدل از این دهر رهائی تا چند
- غزل شمارهٔ ۵۲ دلم زین بیش غوغا بر نتابد
- غزل شمارهٔ ۵۳ ز سوز عشق من جانت بسوزد
- غزل شمارهٔ ۵۴ وداع کعبهٔ جان چون توان کرد
- غزل شمارهٔ ۵۵ عاشق شوریده ترک یار نتوانست کرد
- غزل شمارهٔ ۵۶ علی‌الصباح که نرگس پیاله بردارد
- غزل شمارهٔ ۵۷ خرم آن کس که غم عشق تو در دل دارد
- غزل شمارهٔ ۵۸ ناگاه هوش و صبر من آن دلربا ببرد
- غزل شمارهٔ ۵۹ پیوسته چشم شوخت ما را فکار دارد
- غزل شمارهٔ ۶۰ یار پیمان شکنم با سر پیمان آمد
متن اشعار به نقل از گنجور.