پرش به محتوای اصلی

وفایی مهابادی

غزلیات

۷۶ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ ای صفابخش جان نسیم صبا
  2. شمارهٔ ۲ بتم بر طلعت خود شانه زد زلف چلیپا را
  3. شمارهٔ ۳ ای ترک خطا، ماه ختن، سرو خودآرا
  4. شمارهٔ ۴ تاریک مکُن روز مرا باز، نگارا
  5. شمارهٔ ۵ ای ترک خطا، ماه ختن، سرو دل آرا
  6. شمارهٔ ۶ باغبان از ما در گلزار بندیدن چرا؟
  7. شمارهٔ ۷ شانه زد بر روی خود چون طرهٔ دلاله را
  8. شمارهٔ ۸ حلقه چون زد در دی زلفان رخ جانان را
  9. شمارهٔ ۹ بشکست چو زلف سیه مشک فشان را
  10. شمارهٔ ۱۰ آن روز کزان طره به رخ بست شکن را
  11. شمارهٔ ۱۱ ز دست خود مده ای دیده یاد زلف مشکین را
  12. شمارهٔ ۱۲ ای خم زلف سیاه تو جنابش مستطاب
  13. شمارهٔ ۱۳ ساقیا سوختم بیا بشتاب
  14. شمارهٔ ۱۴ خوش همی غلتد به رویش طرهٔ پر پیچ و تاب
  15. شمارهٔ ۱۵ صبا از من بگو با آن مه نا مهربان امشب
  16. شمارهٔ ۱۶ مرا بی تاب داری هر دم ای زلف بتاب امشب
  17. شمارهٔ ۱۷ گوشهٔ چشم توام گوشه نشین کرد ز خود
  18. شمارهٔ ۱۸ طره از باد وزان لرزان به روی دلبر است
  19. شمارهٔ ۱۹ ای رخ و زلفت شب تاریک و روز روشن است
  20. شمارهٔ ۲۰ ای فتنهٔ عالم به نگاه! این چه جمال است؟
  21. شمارهٔ ۲۱ ای آن که خطت سبز، لبت آب حیات است
  22. شمارهٔ ۲۲ گر کائنات نامه شود صد هزار بار
  23. شمارهٔ ۲۳ زلف مشکین بین که برعارض پریشان کرده است
  24. شمارهٔ ۲۴ ای به یادت عاشقان را هر نفس
  25. شمارهٔ ۲۵ بر دل و بر دیده گفتم: هر کجا خواهی بیا
  26. شمارهٔ ۲۶ قلم به دست من اندر سواد خطه ی نظم
  27. شمارهٔ ۲۷ ای راحت دل قوت روان لعل لبانت
  28. شمارهٔ ۲۸ خطا گفتم که زلفت مشک چین است
  29. شمارهٔ ۲۹ به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است
  30. شمارهٔ ۳۰ دلبری دارم که در عالم نظیرش کم تر است
  31. شمارهٔ ۳۱ ای بت چین ای بلای جان خط و خالت
  32. شمارهٔ ۳۲ به فریادم رس ای جان عزیز! بان لعل شیرینت
  33. شمارهٔ ۳۳ کشیده طره سر از اختیار عارض قامت
  34. شمارهٔ ۳۴ رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد
  35. شمارهٔ ۳۵ دل که با طره ی جانان سر سودا دارد
  36. شمارهٔ ۳۶ جز سر زلف تو دل که راه ندارد
  37. شمارهٔ ۳۷ هر شام و سحر روی تو دیدن مزه دارد
  38. شمارهٔ ۳۸ دو هفت سال ریاضت خاک شمزینان
  39. شمارهٔ ۳۹ سیه شد زلف با خورشید رو تا آشنایی خودنمایی کرد
  40. شمارهٔ ۴۰ بر چهره زلف خویش، پر از پیچ و تاب کرد
  41. شمارهٔ ۴۱ بتم چو طره به رخسار خود فشان می‌کرد
  42. شمارهٔ ۴۲ حسنت به فتح کشور دل اهتمام کرد
  43. شمارهٔ ۴۳ چشم سیاه مستت با ما ببین چه ها کرد
  44. شمارهٔ ۴۴ آن شکر خنده به وصل، دهنم شاد نکرد
  45. شمارهٔ ۴۵ به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشد
  46. شمارهٔ ۴۶ شادی من نه به خلد و نه به کوثر باشد
  47. شمارهٔ ۴۷ دل دیوانه ای دارم دمی بی غم نخواهد شد
  48. شمارهٔ ۴۸ مرا که دوش دو چشم از غم نگار تر آمد
  49. شمارهٔ ۴۹ شکل و بالای ترا، یارب، چه شیرین بسته‌اند
  50. شمارهٔ ۵۰ در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند
  51. شمارهٔ ۵۱ بت من طره چو بر برگ سمن بر شکند
  52. شمارهٔ ۵۲ من توبه ز هر چه شیخ گوید پس ازین
  53. شمارهٔ ۵۳ مستانه چو از میکده بیرون آید
  54. شمارهٔ ۵۴ ای شکر اگر وانرسی خال مگس
  55. شمارهٔ ۵۵ جانا شب دوش مرغکی غالیه فام
  56. شمارهٔ ۵۶ خوشا روزی ز دنیا دربه در بم
  57. شمارهٔ ۵۷ نگارینم! دل و جانم! حبیبم!
  58. شمارهٔ ۵۸ هم چو شاهین به هوس بال و پری بگشادم
  59. شمارهٔ ۵۹ رنجیده ی یاران ز دوران گله دارم
  60. شمارهٔ ۶۰ من که در گوشه کاشانه دلی خوش دارم

متن اشعار به نقل از گنجور.