شمارهٔ ۲۷
ای راحت دل قوت روان لعل لبانت
خون شد دل مسکین ز غم سرو روانت
دورم ز تو بی خبر از خویش و لیکن
پیش منی و هیچ نبینم ز نشانت
ادامه‌ی غزلیات
- شمارهٔ ۲۹به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است
- شمارهٔ ۳۰دلبری دارم که در عالم نظیرش کم تر است
- شمارهٔ ۳۱ای بت چین ای بلای جان خط و خالت
- شمارهٔ ۳۲به فریادم رس ای جان عزیز! بان لعل شیرینت
- شمارهٔ ۳۳کشیده طره سر از اختیار عارض قامت
- شمارهٔ ۳۴رفتم کنارش امروز جا گوشواره‌ام داد
- شمارهٔ ۳۵دل که با طره ی جانان سر سودا دارد
- شمارهٔ ۳۶جز سر زلف تو دل که راه ندارد
درباره‌ی وفایی مهابادی
میرزا عبدالرحیم سابلاغی، مشهور به وفایی (زادهٔ ۱۲۶۴ قمری در مهاباد، درگذشتهٔ ۱۳۱۸ قمری) (به کردی: وەفایی) فرزند ملاغفور، فرزند نصرالله، از طایفهٔ ملاجامی، شاعر کرد اهل مهاباد است. عمدهٔ شهرت وی به‌واسطهٔ غزل‌های پرشور کُردیش است. وی علاوه بر کردی، زبانهای فارسی، عربی و ترکی را هم می‌دانسته و به زبانهای فارسی، عربی و ک...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.