فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱۲۱ دل رفت و می‌ندانم، حالش که خود کجا شد
- غزل شمارهٔ ۱۲۲ لعلت اندر سخن شکر خاید
- غزل شمارهٔ ۱۲۳ دل از آن راحت جان نشکیبد
- غزل شمارهٔ ۱۲۴ لب جانان دوای جان بخشد
- غزل شمارهٔ ۱۲۵ اول از خود بری توانم شد
- غزل شمارهٔ ۱۲۶ دل عاشق به جان فرو ناید
- غزل شمارهٔ ۱۲۷ دل از آن دلستان به کس نرسد
- غزل شمارهٔ ۱۲۸ عشق تو دست از میان کار برآورد
- غزل شمارهٔ ۱۲۹ ازین ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
- غزل شمارهٔ ۱۳۰ می وقت صبوح راوقی باید
- غزل شمارهٔ ۱۳۱ تو را نازی است اندر سر که عالم برنمی‌تابد
- غزل شمارهٔ ۱۳۲ چه روح‌افزا و راحت‌باری ای باد
- غزل شمارهٔ ۱۳۳ چشم دارم که مرا از تو پیامی برسد
- غزل شمارهٔ ۱۳۴ باغ جان را صبوحی آب دهید
- غزل شمارهٔ ۱۳۵ دل نام تو بر نگین نویسد
- غزل شمارهٔ ۱۳۶ فراقت ز خون‌ریز من درنماند
- غزل شمارهٔ ۱۳۷ آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد
- غزل شمارهٔ ۱۳۸ دل بستهٔ زلف تو شد از من چه نویسد
- غزل شمارهٔ ۱۳۹ آتش عیاره‌ای آب عیارم ببرد
- غزل شمارهٔ ۱۴۰ خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسد
- غزل شمارهٔ ۱۴۱ اندرآ ای جان که در پای تو جان خواهم فشاند
- غزل شمارهٔ ۱۴۲ سخن با او به مویی درنگیرد
- غزل شمارهٔ ۱۴۳ دلم آخر به وصالش برسد
- غزل شمارهٔ ۱۴۴ سر زلفت چو در جولان می‌آید
- غزل شمارهٔ ۱۴۵ دل دادم و کار برنیامد
- غزل شمارهٔ ۱۴۶ مرا غم تو به خَمّارخانه باز آورد
- غزل شمارهٔ ۱۴۷ مکن، کز چشم من بر خاک، سیلِ آتشین خیزد
- غزل شمارهٔ ۱۴۸ بر دل، غمِ فراقت آسان چگونه باشد
- غزل شمارهٔ ۱۴۹ شور عشق تو در جهان افتاد
- غزل شمارهٔ ۱۵۰ عقل ز دست غمت دست به سر می‌رود
- غزل شمارهٔ ۱۵۱ روی تو را در رکاب شمس و قمر می‌رود
- غزل شمارهٔ ۱۵۲ دل سکهٔ عشق می‌نگردانَد
- غزل شمارهٔ ۱۵۳ تا مرا عشق یار غار افتاد
- غزل شمارهٔ ۱۵۴ دلبر آن به که کسش نشناسد
- غزل شمارهٔ ۱۵۵ حُسنِ تو خیال برنتابد
- غزل شمارهٔ ۱۵۶ روی تو چون نوبهار جلوه‌گری می‌کند
- غزل شمارهٔ ۱۵۷ زین وجودت به جان خلاص دهند
- غزل شمارهٔ ۱۵۸ روزم به نیابت شب آمد
- غزل شمارهٔ ۱۵۹ ماه را با نور رویش بیش مقداری نماند
- غزل شمارهٔ ۱۶۰ ز خوبان جز جگرخواری نیاید
- غزل شمارهٔ ۱۶۱ خار غم تو گل طرب دارد
- غزل شمارهٔ ۱۶۲ زهر با یاد تو شکر گردد
- غزل شمارهٔ ۱۶۳ عشقت چو درآمد ز درم، صبر به در شد
- غزل شمارهٔ ۱۶۴ آن را که غم‌گسار تو باشی چه غم خورد
- غزل شمارهٔ ۱۶۵ آنچه تو کردی بتا نه شرط وفا بود
- غزل شمارهٔ ۱۶۶ رخ به زلف سیاه می‌پوشد
- غزل شمارهٔ ۱۶۷ آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد
- غزل شمارهٔ ۱۶۸ آنچه عشق دوست با من می‌کند
- غزل شمارهٔ ۱۶۹ مرد که با عشق دست در کمر آید
- غزل شمارهٔ ۱۷۰ عشق تو اندر دلم شاخ کنون می‌زند
- غزل شمارهٔ ۱۷۱ نی دست من به شاخ وصال تو بررسید
- غزل شمارهٔ ۱۷۲ این عشق آتشینم دود از جهان برآرد
- غزل شمارهٔ ۱۷۳ دلم ز راه هوای تو برنمی‌گردد
- غزل شمارهٔ ۱۷۴ صبح چون جیب آسمان بگشاد
- غزل شمارهٔ ۱۷۵ آن دم که صبح بینش من بال برگشاد
- غزل شمارهٔ ۱۷۶ زان بخششی که بر در عالم شد
- غزل شمارهٔ ۱۷۷ آباد بر آن شب که شب وصلت ما بود
- غزل شمارهٔ ۱۷۸ عافیت، کس نشان دَهَد؟ نَدَهَد
- غزل شمارهٔ ۱۷۹ دل از گیتی وفاجویی ندارد
- غزل شمارهٔ ۱۸۰ دل جام جام، زهر غمان هر زمان کشد
متن اشعار به نقل از گنجور.