فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۱۸۱ آمد نفس صبح و سلامت نرسانید
- غزل شمارهٔ ۱۸۲ آن کو چو تو دلربای دارد
- غزل شمارهٔ ۱۸۳ چون زلف یار گیرم دستم به یارب آید
- غزل شمارهٔ ۱۸۴ با درد تو کس منت مرهم نپذیرد
- غزل شمارهٔ ۱۸۵ آوازهٔ جمالت اندر جهان فتاد
- غزل شمارهٔ ۱۸۶ دُرّ خوشاب را لبت سخت خوش آب می‌دهد
- غزل شمارهٔ ۱۸۷ عشقت آتش ز جان برانگیزد
- غزل شمارهٔ ۱۸۸ پیش لب تو حلقه به گوشم بنفشه‌وار
- غزل شمارهٔ ۱۸۹ پیش صبا نثار کنم جان شکوفه‌وار
- غزل شمارهٔ ۱۹۰ دل پردهٔ عشق توست برگیر
- غزل شمارهٔ ۱۹۱ خون ریزی و نندیشی، عیار چنین خوش‌تر
- غزل شمارهٔ ۱۹۲ خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیار
- غزل شمارهٔ ۱۹۳ بر سر من نامده است از تو جفاجوی‌تر
- غزل شمارهٔ ۱۹۴ رحم کن رحم، نظر بازمگیر
- غزل شمارهٔ ۱۹۵ حدیث توبه رها کن سبوی باده بیار
- غزل شمارهٔ ۱۹۶ آن خال جو سنگش ببین، آن روی گندمگون نگر
- غزل شمارهٔ ۱۹۷ سرهای سراندازان در پای تو اولی‌تر
- غزل شمارهٔ ۱۹۸ فتاده‌ام به طلسم کشاکش تقدیر
- غزل شمارهٔ ۱۹۹ روز عمرم در شب افتاده است باز
- غزل شمارهٔ ۲۰۰ ای دل آن زُنّار نگسستی هنوز
- غزل شمارهٔ ۲۰۱ دهان شیشه گشا صبح شد شراب بریز
- غزل شمارهٔ ۲۰۲ از این ده‌رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
- غزل شمارهٔ ۲۰۳ بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کس
- غزل شمارهٔ ۲۰۴ مه نجویم، مه مرا روی تو بس
- غزل شمارهٔ ۲۰۵ کشد مو بر تن نخجیر تیر از شوق پیکانش
- غزل شمارهٔ ۲۰۶ هر دل که غم تو داغ کردش
- غزل شمارهٔ ۲۰۷ عقل ما سلطان جان می‌خواندش
- غزل شمارهٔ ۲۰۸ چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگش
- غزل شمارهٔ ۲۰۹ خسته‌ام نیک از بد ایام خویش
- غزل شمارهٔ ۲۱۰ بس سفالین لب و خاکین رخ و سنگین جانم
- غزل شمارهٔ ۲۱۱ از دو عالم دامن جان درکشم هر صبح‌دم
- غزل شمارهٔ ۲۱۲ کو صبح که بار شب کشیدم
- غزل شمارهٔ ۲۱۳ نه رای آنکه ز عشق تو روی برتابم
- غزل شمارهٔ ۲۱۴ از دهر غَدر پیشه وفائی نیافتم
- غزل شمارهٔ ۲۱۵ از گشت چرخ کار به سامان نیافتم
- غزل شمارهٔ ۲۱۶ بر سریر نیاز می‌غلطم
- غزل شمارهٔ ۲۱۷ با بخت در عتابم و با روزگار هم
- غزل شمارهٔ ۲۱۸ در سایهٔ شب شکست روزم
- غزل شمارهٔ ۲۱۹ در سینه نفس چنان شکستم
- غزل شمارهٔ ۲۲۰ ز خاک پاشی در دستخون فروماندیم
- غزل شمارهٔ ۲۲۱ گر به عیار کسان از همه کس کمتریم
- غزل شمارهٔ ۲۲۲ تا چند ستم رسیده باشم
- غزل شمارهٔ ۲۲۳ نماند اهل و رنگی که من داشتم
- غزل شمارهٔ ۲۲۴ از هستی خود که یاد دارم
- غزل شمارهٔ ۲۲۵ گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرم
- غزل شمارهٔ ۲۲۶ منم آن کز طرب غمین باشم
- غزل شمارهٔ ۲۲۷ دَردی که مرا هست به مرهم نفروشم
- غزل شمارهٔ ۲۲۸ خون دلم مخور که غمان تو می‌خورم
- غزل شمارهٔ ۲۲۹ ما از عراق جان غم آلود می‌بریم
- غزل شمارهٔ ۲۳۰ الصبوح ای دل که ما بزم قلندر ساختیم
- غزل شمارهٔ ۲۳۱ به کوی عشق تو جان در میان راه نهم
- غزل شمارهٔ ۲۳۲ ای قوم الغیاث که کار اوفتاده‌ام
- غزل شمارهٔ ۲۳۳ یک نظر دوش از شکنج زلف او دزدیده‌ام
- غزل شمارهٔ ۲۳۴ دل بشد از دست دوست را به چه جویم
- غزل شمارهٔ ۲۳۵ زنگ دل از آب روی شستیم
- غزل شمارهٔ ۲۳۶ این خود چه صورت است که من پای‌بست اویم
- غزل شمارهٔ ۲۳۷ گفتم آه آتشین بس کن، نه من خاک توام
- غزل شمارهٔ ۲۳۸ نام تو چون بر زبان می‌آیدم
- غزل شمارهٔ ۲۳۹ از تفّ دل، آتشین دهانم
- غزل شمارهٔ ۲۴۰ کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم
متن اشعار به نقل از گنجور.