خاقانی
غزل شمارهٔ ۱۷۳
دلم ز راه هوای تو برنمی‌گردد
هوای تو ز دلم زاستر نمی‌گردد
بَدَل مجوی که بر تو بدل نمی‌جویم
دگر مشو که غم تو دگر نمی‌گردد
اثر نماند ز من در غم تو این عجب است
که در دل تو ازین غم اثر نمی‌گردد
بد است کار من از فرقت تو وین بد را
هزار شکر کنم چون بتر نمی‌گردد
ز زر شدی همه کارم به وصل همچون زر
ز بی‌زری است که کارم چو زر نمی‌گردد
مرا ز بخت خود است این و خود عجب دارم
اگر جهان به چنین بخت برنمی‌گردد
اگرچه آب فراقت ز فرق من بگذشت
دلم خوش است که کعب تو تر نمی‌گردد
کدام روز که پیش درِ تو خاقانی
شهیدوار به خونابه درنمی‌گردد؟