فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ - مولانا حافظ فرماید آنانکه خاکرا بنظر کیمیا کنند
- شمارهٔ ۶۲ - مولانای رومی فرماید نگارا مردگان از جان چه دانند
- شمارهٔ ۶۳ - شیخ سعدی فرماید دوش بی روی تو آتش بسرم بر میشد
- شمارهٔ ۶۴ - مولانا حافظ فرماید آنکه رخسار ترا رنگ گل نسرین داد
- شمارهٔ ۶۵ - شیخ عطار فرماید نسبت روی تو با روی پری نتوان کرد
- شمارهٔ ۶۶ - لاادری قائله بوی گیسویت دماغ جان معطر میکند
- شمارهٔ ۶۷ - مولانا حافظ فرماید روشنی طلعت تو ماه ندارد
- شمارهٔ ۶۸ - مولانا کاتبی فرماید این کهن دیر جهان کشته فراوان دارد
- شمارهٔ ۶۹ - شیخ سعدی فرماید آنکه بر نسترن از غالیه خالی دارد
- شمارهٔ ۷۰ - سلمان ساوجی فرماید اسیر بند گیسویت کجا در بند جان باشد
- شمارهٔ ۷۱ - شیخ سعدی فرماید که برگذشت که بوی عبیر می‌آید
- شمارهٔ ۷۲ - خواجه عماد فقیه فرماید تا دل سخن پذیر و سخن دلپذیر شد
- شمارهٔ ۷۳ - خواجه حافظ فرماید دیدم بخواب خوش که بدستم پیاله بود
- شمارهٔ ۷۴ - مولانا کمال الدین کاتبی فرماید هر که وصلت طلبد ترک سرش باید کرد
- شمارهٔ ۷۵ - سید نعمت الله فرماید مرا حالی‌ست با جانان که جان در بر نمی‌گنجد
- شمارهٔ ۷۶ - امیر حسین دهلوی فرماید چه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند
- شمارهٔ ۷۷ - ناصر بخاری فرماید در آن روزی که خوبان آفریدند
- شمارهٔ ۷۸ - خواجوی کرمانی فرماید ایا صبا گرت افتد بسوی دوست گذار
- شمارهٔ ۷۹ - شیخ کمال الدین خجندی فرماید چهره ام دیده چه حاصل که بخون کرد نکار
- شمارهٔ ۸۰ - وله ایضا دست تا چند نهادن به شکاف دستار
- شمارهٔ ۸۱ - شیخ کمال الدین خجند فرماید تو آن شاخ گلی ایشوخ دلبر
- شمارهٔ ۸۲ - مولانا محمد حافظ فرماید عیدست و اول گل و یاران در انتظار
- شمارهٔ ۸۳ - سلمان ساوجی فرماید میبرد سودای چشم مستش از راهم دگر
- شمارهٔ ۸۴ - اوحدی فرماید منم غریب دیار تو ای غریب نواز
- شمارهٔ ۸۵ - من افکاره الابکار وصف قوت انکه گفت به زلباس
- شمارهٔ ۸۶ - مولانا حافظ فرماید دارم از زلف سیاهت گله چندان که مپرس
- شمارهٔ ۸۷ - سلطان ابوسعید فرماید گر مرا با درد تو درمان نباشد گو مباش
- شمارهٔ ۸۸ - خواجه حافظ فرماید فکر بلبل همه آنست که گل شد یارش
- شمارهٔ ۸۹ - امیرحسین دهلوی فرماید به بزمگاه صبوحی کنان مجلس خاص
- شمارهٔ ۹۰ - من مخترعاته تغمده الله بغفرانه همچو صندل باف مفتون کشته ام بر روی صوف
- شمارهٔ ۹۱ - مولانا حافظ فرماید مقام امن و می بیغش و رفیق شفیق
- شمارهٔ ۹۲ - و من خیالاته الخاصه رحمه الله آنک آستین نموده و دامان فراخ و تنگ
- شمارهٔ ۹۳ - اوحدی فرماید ای پیکر خجسته چه نامی فدیت لک
- شمارهٔ ۹۴ - مولانا همام تبریزی فرماید هوای یارو دیارم چو بگذرد بخیال
- شمارهٔ ۹۵ - و من بدایع خیالاته به گرما جبّه پوشیدن چه حاصل
- شمارهٔ ۹۶ - سید نعمت الله فرماید غرقه بحر بیکران مائیم
- شمارهٔ ۹۷ - خسرو دهلوی فرماید بیا تا بی گل و صهبا نباشیم
- شمارهٔ ۹۸ - وله قدس الله روحه بچرخ میرسد از عشق تار قزآهم
- شمارهٔ ۹۹ - خواجه حافظ فرماید فاش میگویم و از گفته خود دلشادم
- شمارهٔ ۱۰۰ - درویش اشرف نمد پوش فرماید ترا یار نازک میان گفته ایم
- شمارهٔ ۱۰۱ - خواجه حافظ فرماید من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم
- شمارهٔ ۱۰۲ - شیخ کمال الدین خجندی فرماید نام آن لب بخط سبز بجائی دیدم
- شمارهٔ ۱۰۳ - شیخ سعدی فرماید خرما نتوان خورد ازین خارکه کشتیم
- شمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضا باد گلبوی سحر خوش میوزد خیر ای ندیم
- شمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضا رفیق مهربان و یار همدم
- شمارهٔ ۱۰۶ - سلمان ساوجی فرماید دوش در سودای زلف و چشم جانان بوده ام
- شمارهٔ ۱۰۷ - ایضا او فرماید به چشمانت که تا رفتی ز چشمم بی‌خور و خوابم
- شمارهٔ ۱۰۸ - سید نعمت الله فرماید مائیم کز جهان غم دلبر گرفته ایم
- شمارهٔ ۱۰۹ - شیخ کمال الدین خجند فرماید شب که زحسرت رخت روی بماه کرده ام
- شمارهٔ ۱۱۰ - خواجه عماد فرماید گدای حضرت اوباش و پادشاهی کن
- شمارهٔ ۱۱۱ - خواجو فرماید یارب زباغ وصل نسیمی بمن رسان
- شمارهٔ ۱۱۲ - لاادری قائله در بدخشان لعل اگر از سنگ می‌آید برون
- شمارهٔ ۱۱۳ - خواجو فرماید نرگس چشمت قبله مستان
- شمارهٔ ۱۱۴ - امیرحسن دهلوی فرماید چه خوشست از دو چشمت نظری بناز کردن
- شمارهٔ ۱۱۵ - سلمان ساوجی فرماید چو دیده در طلبت واجبست گردیدن
- شمارهٔ ۱۱۶ - خواجه عماد فقیه فرماید بجان آمد دل تنگم زدست عقل سرگردان
- شمارهٔ ۱۱۷ - مولانا عبید زاکانی فرماید جمال یار و اشک من گلست آن و گلابست این
- شمارهٔ ۱۱۸ - خواجه حافظ فرماید بالا بلند عشوه گر نقش بازمن
- شمارهٔ ۱۱۹ - ایضا خواجه حافظ فرماید مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو
- شمارهٔ ۱۲۰ - ایضا مولانا حافظ فرماید وصال او زعمر جاودان به
متن اشعار به نقل از گنجور.