پرش به محتوای اصلی
نظام قاری نظام قاری

غزلیات

شمارهٔ ۶۹ - شیخ سعدی فرماید

آنکه بر نسترن از غالیه خالی دارد

الحق آراسته حسنی و جمالی دارد

در جواب او

خرم آن شمله که با ریشه خیالی دارد

خوشدل آنخرقه که با وصله وصالی دارد

جز کتان دو خته بر وی کلک مشکین چیست

انکه بر نسترن از غالیه خالی دارد

روی کمخای ختائی چو بدیدم گفتم

الحق آراسته حسنی و جمال دارد

جامه تافته آل ز شیرازه چاک

آفتابیست که درپیش هلالی دارد

راستی انکه طلب میکند از عقد سپیچ

او در اندیشه کج فکر محالی دارد

میزند شام و سحرگاه بطبل بالش

جامه خوابی که وی از شرب دوالی دارد

همچو دستار که آشفته شود وقت سماع

قاری این شعر تو در البسه حالی دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۱ - شیخ سعدی فرمایدکه برگذشت که بوی عبیر می‌آید
  2. شمارهٔ ۷۲ - خواجه عماد فقیه فرمایدتا دل سخن پذیر و سخن دلپذیر شد
  3. شمارهٔ ۷۳ - خواجه حافظ فرمایددیدم بخواب خوش که بدستم پیاله بود
  4. شمارهٔ ۷۴ - مولانا کمال الدین کاتبی فرمایدهر که وصلت طلبد ترک سرش باید کرد
  5. شمارهٔ ۷۵ - سید نعمت الله فرمایدمرا حالی‌ست با جانان که جان در بر نمی‌گنجد
  6. شمارهٔ ۷۶ - امیر حسین دهلوی فرمایدچه پوشی پرده بر رویی که آن پنهان نمی‌ماند
  7. شمارهٔ ۷۷ - ناصر بخاری فرمایددر آن روزی که خوبان آفریدند
  8. شمارهٔ ۷۸ - خواجوی کرمانی فرمایدایا صبا گرت افتد بسوی دوست گذار
همه‌ی غزلیات ←

نظام قاری درباره‌ی نظام قاری

نظام‌الدین محمود بن امیر احمد قاری یزدی معروف به «نظام قاری» شاعر سدهٔ نهم هجری است که دیوانی به نام «دیوان البسه» به تقلید از دیوان اطعمهٔ بسحق اطعمهٔ شیرازی ساخته است و در آن به پوشاک مردم زمانهٔ خویش پرداخته است. از وی ذکری در تذکره‌ها نیامده و از زندگانی وی اطلاعات زیادی در دست نیست. مطابق تحقیقی که ادوارد براون ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.