فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - خواجه عماد فقیه فرماید مگر فرشته رحمت درآمد از درما
- شمارهٔ ۲ - خواجه حافظ فرماید رونق عهد شبابست دگر بستانرا
- شمارهٔ ۳ - خواجه حافظ فرماید اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
- شمارهٔ ۴ - لاادری قائله چشم مستت می‌برد هر لحظه دل مشتاق را
- شمارهٔ ۵ - مولانا علی دردزد فرماید هرچند روی دوست نبینیم سالها
- شمارهٔ ۶ - وله شیرازیه ولکن یلزمها التصحیح مهل که گیوه بنوتن غرت چو نیست کلا
- شمارهٔ ۷ - کمال خجندی فرماید این چه مجلس چه بهشت این چه مقامست اینجا
- شمارهٔ ۸ - خواجه حافظ فرماید بیا که قصرامل سخت سست بنیادست
- شمارهٔ ۹ - شیخ سعدی فرماید صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست
- شمارهٔ ۱۰ - شیخ سعدی فرماید کس ندانم که درین شهر گرفتار تو نیست
- شمارهٔ ۱۱ - خواجه محمد فیروز آبادی فرماید از منش بی‌موجبی یار ار غباری بر دلست
- شمارهٔ ۱۲ - خواجه حافظ فرماید خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت
- شمارهٔ ۱۳ - نیر کرمانی فرماید سرو بالای تو سر تا پا خوش است
- شمارهٔ ۱۴ - خواجه حافظ فرماید بلبلی برگ گلی خوش‌رنگ در منقار داشت
- شمارهٔ ۱۵ - خواجه حافظ فرماید ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
- شمارهٔ ۱۶ - سید نعمت الله فرماید دل ندارد هر که او را درد نیست
- شمارهٔ ۱۷ - وله فی هذا الوزن قدس الله روحه خوشتر از حمام و رخت پاک نیست
- شمارهٔ ۱۸ - امیر خسرو فرماید یارب که آن درخت گل از گلستان کیست
- شمارهٔ ۱۹ - شیخ سعدی فرماید مشنو ای دوست که بعد از تو مرا یاری هست
- شمارهٔ ۲۰ - مولانا جلال الدین رومی از بامداد روی تو دیدن حیات ماست
- شمارهٔ ۲۱ - شیخ سعدی فرماید روز وصلم قرار دیدن نیست
- شمارهٔ ۲۲ - خواجه عماد فقیه فرماید کسی بحضرت او ره نبرد وتنها نیست
- شمارهٔ ۲۳ - خواجه حافظ فرماید میان ما و جمالش محبت ازلیست
- شمارهٔ ۲۴ - خواجه حافظ فرماید اگر چه عرض هنر پیش یاربی ادبیست
- شمارهٔ ۲۵ - خواجه حافظ فرماید عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت
- شمارهٔ ۲۶ - شیخ سعدی فرماید این باد روح پرور ازان کوی دلبرست
- شمارهٔ ۲۷ - سلمان ساوجی فرماید هر دل که در هوای جمالش مجال یافت
- شمارهٔ ۲۸ - خواجه حافظ فرماید دل سرا پرده محبت اوست
- شمارهٔ ۲۹ - سید جلال الدین عضد فرماید جان ما دوری زخاک کوی جانان برنتافت
- شمارهٔ ۳۰ - شیخ سعدی فرماید کس بچشمم در نمیآید که گویم مثل اوست
- شمارهٔ ۳۱ - من نوادر افکاره عقلم بخیاط میکرد کنگاج
- شمارهٔ ۳۲ - خواجه سعدالدین نصیر فرماید شاه حسنی از تو یابد زیب و زینت تخت و تاج
- شمارهٔ ۳۳ - کمال خجندی فرماید خطت که بر خط یاقوت مینهم ترجیح
- شمارهٔ ۳۴ - شیخ سعدی فرماید جان من جان من فدای تو باد
- شمارهٔ ۳۵ - خواجه حافظ فرماید ترسم که اشک در غم ما پرده در شود
- شمارهٔ ۳۶ - خواجه حافظ فرماید سالها دفتر ما در گرو صهبا بود
- شمارهٔ ۳۷ - سلمان ساوجی فرماید سنبلش را تا صبا بر گل مشوش می‌کند
- شمارهٔ ۳۸ - خواجه حافظ فرماید کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد
- شمارهٔ ۳۹ - خواجه حافظ فرماید واعظان کین جلوه بر محراب و منبر می‌کنند
- شمارهٔ ۴۰ - مولانا ظهیر الدین فاریابی فرماید دوش چون زلف شب بشانه زدند
- شمارهٔ ۴۱ - خواجه صدر الدین جوهری فرماید دعوی حسن برخسار تومه کرد نکرد
- شمارهٔ ۴۲ - خواجه حافظ فرماید گوهر مخزن اسرار همانست که بود
- شمارهٔ ۴۳ - امینی فرماید گره زطره عنبرفشان کشید و گشاد
- شمارهٔ ۴۴ - خواجه حافظ فرماید رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند
- شمارهٔ ۴۵ - خواجه حافظ فرماید تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود
- شمارهٔ ۴۶ - همچنین در جواب او تا که رختم ببر جامه بران خواهد بود
- شمارهٔ ۴۷ - خواجه حافظ فرماید در ازل عکس می لعل تو در جام افتاد
- شمارهٔ ۴۸ - شیخ سعدی فرماید پیش رویت دگران صورت بر دیوارند
- شمارهٔ ۴۹ - خواجه حافظ فرماید صوفی نهاد دام و سرحقه باز کرد
- شمارهٔ ۵۰ - امیر حسن دهلوی فرماید فلک با کس دل یکتا ندارد
- شمارهٔ ۵۱ - خواجه حافظ فرماید مطرب عشق عجب ساز و نوائی دارد
- شمارهٔ ۵۲ - و من نوادر طبعه مله را آستر خسقی و والا نرسد
- شمارهٔ ۵۳ - مولانا حافظ فرماید دل ما بدور رویت زچمن فراغ دارد
- شمارهٔ ۵۴ - شیخ سعدی فرماید بسیار سالها بسر خاک ما رود
- شمارهٔ ۵۵ - خواجه حافظ فرماید دوش می‌آمد و رخساره بر افروخته بود
- شمارهٔ ۵۶ - مولانا حافظ فرماید در نظر بازی مابیخبران حیرانند
- شمارهٔ ۵۷ - شیخ سعدی فرماید دنیی آن قدر ندارد که براو رشک برند
- شمارهٔ ۵۸ - مولانا جمال الدین فرماید مژده ای آرام دل کآرام جانها میرسد
- شمارهٔ ۵۹ - شیخ سعدی فرماید باد آمد و بوی عنبر آورد
- شمارهٔ ۶۰ - خواجه حافظ فرماید دلم جز مهر مهرویان طریق در نمیکیرد
متن اشعار به نقل از گنجور.