پرش به محتوای اصلی
نظام قاری نظام قاری

غزلیات

شمارهٔ ۲۳ - خواجه حافظ فرماید

میان ما و جمالش محبت ازلیست

که حسن دوست قدیمی و عشق لم یزلیست

در جواب او

میان ما و مرقع محبت ازلیست

کوه ملمع رنگین و خرقه عسلیست

بجیب سر یقه در پرده دگمه پا برجای

یکی بسیرت اوتاد و یک بسان ولیست

قماش قلب که خیاط وصله زو ببرد

نماند آن بتو پوشیده کان زدزد غلیست

بعنبرینه میارای جیب کمخا را

نگار خوب لقاراچه احتیاج حلیست

چنین که اطلس زربفت زهره طالع شد

قیاس کردم و پشمینه سنه زحلیست

نه خوار شد بزمستان کتان که موینه نیز

اسیر مانده بگرما زتیغ بیمحلیست

بنزد گوی طلا دگمهای ابریشم

مثال جوهر اصلی و دانه عملیست

سخن زچمته و نوروزی و قبا گوید

دهان(قاری) ازان دائما پر از عسلی است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵ - خواجه حافظ فرمایدعیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت
  2. شمارهٔ ۲۶ - شیخ سعدی فرمایداین باد روح پرور ازان کوی دلبرست
  3. شمارهٔ ۲۷ - سلمان ساوجی فرمایدهر دل که در هوای جمالش مجال یافت
  4. شمارهٔ ۲۸ - خواجه حافظ فرمایددل سرا پرده محبت اوست
  5. شمارهٔ ۲۹ - سید جلال الدین عضد فرمایدجان ما دوری زخاک کوی جانان برنتافت
  6. شمارهٔ ۳۰ - شیخ سعدی فرمایدکس بچشمم در نمیآید که گویم مثل اوست
  7. شمارهٔ ۳۱ - من نوادر افکارهعقلم بخیاط میکرد کنگاج
  8. شمارهٔ ۳۲ - خواجه سعدالدین نصیر فرمایدشاه حسنی از تو یابد زیب و زینت تخت و تاج
همه‌ی غزلیات ←

نظام قاری درباره‌ی نظام قاری

نظام‌الدین محمود بن امیر احمد قاری یزدی معروف به «نظام قاری» شاعر سدهٔ نهم هجری است که دیوانی به نام «دیوان البسه» به تقلید از دیوان اطعمهٔ بسحق اطعمهٔ شیرازی ساخته است و در آن به پوشاک مردم زمانهٔ خویش پرداخته است. از وی ذکری در تذکره‌ها نیامده و از زندگانی وی اطلاعات زیادی در دست نیست. مطابق تحقیقی که ادوارد براون ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.