پرش به محتوای اصلی
سعیدا

سعیدا

غزلیات

۵۸۳ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۴۲۱ پیش رویش کرد پنهان مهر در روزن چراغ
  2. شمارهٔ ۴۲۲ ترک دنیا کن و از دنیا ملاف
  3. شمارهٔ ۴۲۳ چو نیست معنی باطن به تخت و جاه ملاف
  4. شمارهٔ ۴۲۴ ماه ما بالذات یک ماه است و اسما مختلف
  5. شمارهٔ ۴۲۵ تنم چو روح سبک گشته در هوای لطیف
  6. شمارهٔ ۴۲۶ گوشه ای نیست که آن جا نرسد پای فراق
  7. شمارهٔ ۴۲۷ زند بر ابر نیسان طعن خشکی گوهر عاشق
  8. شمارهٔ ۴۲۸ چه غم از قبله و از قبله نما دارد عشق
  9. شمارهٔ ۴۲۹ به دلی سخت و دلی نرم نظر دارد عشق
  10. شمارهٔ ۴۳۰ گریه را سرکرد چشمم باز طوفان کرد عشق
  11. شمارهٔ ۴۳۱ لاله و صد برگ رعنا نیست در گلزار عشق
  12. شمارهٔ ۴۳۲ بیرون ز عقل هاست در این جا شمار عشق
  13. شمارهٔ ۴۳۳ تا نگذری ز سر نروی از قفای عشق
  14. شمارهٔ ۴۳۴ بسکه دلگیرم ز چین گوشهٔ ابروی خلق
  15. شمارهٔ ۴۳۵ دانی چه بود بادهٔ گلگون ز رگ تاک
  16. شمارهٔ ۴۳۶ بی حجابانه برآورده سر از دامن خاک
  17. شمارهٔ ۴۳۷ کو [دلی] کز ستم چرخ نباشد غمناک
  18. شمارهٔ ۴۳۸ منتظر جمال او انس و اجنه و ملک
  19. شمارهٔ ۴۳۹ برکنید ای بت پرستان از ته دل دل ز سنگ
  20. شمارهٔ ۴۴۰ عافیت را جامه گر بردوش ما افتاده تنگ
  21. شمارهٔ ۴۴۱ عکس رخسارهٔ معشوق نماید در سنگ
  22. شمارهٔ ۴۴۲ ز چنگ و عود شنیدم به گوش حال نه قال
  23. شمارهٔ ۴۴۳ بیت معموری که نامش تن نهاده ذوالجلال
  24. شمارهٔ ۴۴۴ اهل عرفان را نباشد فکر سبز و زرد و آل
  25. شمارهٔ ۴۴۵ از آن زمان که غم او گرفته جای خیال
  26. شمارهٔ ۴۴۶ بگذاشتم چو مهر نشانی ز دود دل
  27. شمارهٔ ۴۴۷ گر شوی واقف تو ای بی حاصل از اسرار دل
  28. شمارهٔ ۴۴۸ نگهش خاطر آگاه نماند در دل
  29. شمارهٔ ۴۴۹ کس را چه آگهی است ز فکر متین دل
  30. شمارهٔ ۴۵۰ دارد بت نازک دلم صد جان به قربان در بغل
  31. شمارهٔ ۴۵۱ شد شبنم بی مهر روان بر ورق گل
  32. شمارهٔ ۴۵۲ ریزد خزان به خاک چو برگ و نوای گل
  33. شمارهٔ ۴۵۳ تشبیه تا به رنگ تو کردند روی گل
  34. شمارهٔ ۴۵۴ به جمال تو بود دیدهٔ بینا مشغول
  35. شمارهٔ ۴۵۵ رزق و روزی را خدا چون گشته از اول کفیل
  36. شمارهٔ ۴۵۶ گذشتم از می و از صاف و درد و شیشه و جام
  37. شمارهٔ ۴۵۷ کی شود با بوالهوس آن کاشف اسرار رام
  38. شمارهٔ ۴۵۸ تأثیر نیست در نفس مرد ناتمام
  39. شمارهٔ ۴۵۹ نی همین از خودنمایی پا و سر پیچیده‌ام
  40. شمارهٔ ۴۶۰ ندیده کسی آنچه من دیده‌ام
  41. شمارهٔ ۴۶۱ ای که می گویی خدای خویش را چون دیده ام
  42. شمارهٔ ۴۶۲ برون می آورد از دل کدورت را می نابم
  43. شمارهٔ ۴۶۳ خود گدایم گرچه یار هر گدایی نیستم
  44. شمارهٔ ۴۶۴ آه از آن روزی که چون یوسف نگاری داشتم
  45. شمارهٔ ۴۶۵ همچو بلبل آشیان گر در چمن می‌داشتم
  46. شمارهٔ ۴۶۶ گذشتم از سر جان سوی جانان بیشتر رفتم
  47. شمارهٔ ۴۶۷ رخ تو دیدم و در عالم دگر رفتم
  48. شمارهٔ ۴۶۸ یوسف از حلقه به گوشان تو دیدم گفتم
  49. شمارهٔ ۴۶۹ هدف برای خدنگ تو جان خود بردم
  50. شمارهٔ ۴۷۰ حکایت گل روی تو در چمن کردم
  51. شمارهٔ ۴۷۱ به چوگانش اگر سر گو نمی‌کردم چه می‌کردم
  52. شمارهٔ ۴۷۲ منم که خود غم و خود یار غمگسار خودم
  53. شمارهٔ ۴۷۳ به قطع هستی خود خوب دستیار خودم
  54. شمارهٔ ۴۷۴ همچو گرداب در قفای خودم
  55. شمارهٔ ۴۷۵ به غیر از دانهٔ دل ز آب چشمش سبزتر دارم
  56. شمارهٔ ۴۷۶ اگرچه در نظر خلق اعتبار ندارم
  57. شمارهٔ ۴۷۷ ز دست رفتم و امید دستیار ندارم
  58. شمارهٔ ۴۷۸ چو بلبل از خس و خار چمن کاشانه‌ای دارم
  59. شمارهٔ ۴۷۹ به دل، ‌داغ غم عشق بت پرکینه ای دارم
  60. شمارهٔ ۴۸۰ به بوی زلف جانان پیچ و تاب ساکنی دارم

متن اشعار به نقل از گنجور.