فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ آسودگی کجا دل بیتاب من کجا
- شمارهٔ ۲ من و بزمی که به مژگان نرسد خواب آنجا
- شمارهٔ ۳ دل و جان سیرگاه یار خواه اینجا و خواه آنجا
- شمارهٔ ۴ بحر عشق است و وفا گوهر پاک است اینجا
- شمارهٔ ۵ بی غنچه و لاله داغ پیدا
- شمارهٔ ۶ جنون نمی کند از خویشتن جدا ما را
- شمارهٔ ۷ روشنگر چشم و دل ما کن شب ما را
- شمارهٔ ۸ از بسکه غمت گداخت ما را
- شمارهٔ ۹ به امید کسی نگذاشت بیدادش دل ما را
- شمارهٔ ۱۰ سیرکن نو رسیده ما را
- شمارهٔ ۱۱ هوا گلشن به گلشن می کشد دیوانه ما را
- شمارهٔ ۱۲ اندیشه کند قبله شکیبایی ما را
- شمارهٔ ۱۳ یا جلوه مده فرشته ها را
- شمارهٔ ۱۴ فسونی خوانده چشمت شیشه‌ها را
- شمارهٔ ۱۵ به دل دوزد نگاهت سینه‌ها را
- شمارهٔ ۱۶ گفتن راز چرا عربده پرداز چرا
- شمارهٔ ۱۷ گر یار در دل است عبث آرزو چرا
- شمارهٔ ۱۸ چه گویم با کسی راز دل دیوانه خود را
- شمارهٔ ۱۹ زوالی نیست دست پیشتر را
- شمارهٔ ۲۰ چو آیینه در دل گدازم نفس را
- شمارهٔ ۲۱ کرده ام از خون دل خالی ایاغ خویش را
- شمارهٔ ۲۲ داشتی مخصوص من تا لطف عام خویش را
- شمارهٔ ۲۳ بسکه با حیرت برآوردیم کام خویش را
- شمارهٔ ۲۴ آنکه گرداند ز ما دانسته راه خویش را
- شمارهٔ ۲۵ در دل گداختیم تمنای خویش را
- شمارهٔ ۲۶ مو به مو مژگان تر باید شکار عشق را
- شمارهٔ ۲۷ لاله می روید ز بستر ناتوان عشق را
- شمارهٔ ۲۸ مکن در بزم روشن وصف آن شیرین شمایل را
- شمارهٔ ۲۹ نفریبد به خیال نگهت خواب مرا
- شمارهٔ ۳۰ با تمنای تو بسیار حساب است مرا
- شمارهٔ ۳۱ دل و درد تو که صبر است و قرار است مرا
- شمارهٔ ۳۲ خواب، پرواز حرام است مرا
- شمارهٔ ۳۳ سرمه حیرتش اکسیر نگاه است مرا
- شمارهٔ ۳۴ ز بسکه گردش چشم تو دیده مست مرا
- شمارهٔ ۳۵ از دل مردم عالم خبری نیست مرا
- شمارهٔ ۳۶ بی رخت شکوه ز بخت سیهی نیست مرا
- شمارهٔ ۳۷ کو گریه ای که بی خبر از جا برد مرا
- شمارهٔ ۳۸ باده چون زور آورد هشیار می‌سازد مرا
- شمارهٔ ۳۹ پرکاویدم دل خودم را
- شمارهٔ ۴۰ جنون به مستی و هشیاری آزمود مرا
- شمارهٔ ۴۱ لعلت زجام شیر و شکر می دهد مرا
- شمارهٔ ۴۲ چمن جلوه کن غبار مرا
- شمارهٔ ۴۳ عشق ساغر داده شوق تشنه دیدار مرا
- شمارهٔ ۴۴ گر به دام افتد هوای گلستان در سر مرا
- شمارهٔ ۴۵ شد ذوق خاکساری اول هوس مرا
- شمارهٔ ۴۶ چو شمع سوختگی تر کند دماغ مرا
- شمارهٔ ۴۷ پرورده لطف سایه ات امید و بیم را
- شمارهٔ ۴۸ گل گل شکفتی از می و افروختی مرا
- شمارهٔ ۴۹ کسی طی می تواند کرد راه ای بیابان را
- شمارهٔ ۵۰ گر صدق کلامت ندهد بال یقین را
- شمارهٔ ۵۱ اگر ز درد نشانی بود فغان تو را
- شمارهٔ ۵۲ کرده نور دیده خود خواب شیرین تو را
- شمارهٔ ۵۳ کی ز دل بیرون کنم درد تمنای تو را
- شمارهٔ ۵۴ اضطراب دل به من گفت آمدن‌های تو را
- شمارهٔ ۵۵ نگه دزد فریبد رم آن بدخو را
- شمارهٔ ۵۶ کرده ای جیقه جیقه ابرو را
- شمارهٔ ۵۷ رخصت کشتنم بده نرگس کم نگاه را
- شمارهٔ ۵۸ داد تاراج مزن صبر نینباشته را
- شمارهٔ ۵۹ چشمت به خاک ریخته خون پیاله را
- شمارهٔ ۶۰ گر دلم پنهان نسازد در غبار آیینه را
متن اشعار به نقل از گنجور.