فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۰۱ بی تو عاشق چو نظر در قدح لاله کند
- شمارهٔ ۳۰۲ فردا که دوست کشته خود را ندا کند
- شمارهٔ ۳۰۳ حادی که بهر ناقه سلمی حدا کند
- شمارهٔ ۳۰۴ جان از آن لب‌ها حکایت می‌کند
- شمارهٔ ۳۰۵ آن مه به جانب سفر آهنگ می‌کند
- شمارهٔ ۳۰۶ دل به چنگ غمت آهنگ سرودی نکند
- شمارهٔ ۳۰۷ لعل لبت به لطف حکایت نمی‌کند
- شمارهٔ ۳۰۸ پاکبازان همه نظاره آن روی کنند
- شمارهٔ ۳۰۹ خاک کویش را پس از کشتن به خونم گل کنید
- شمارهٔ ۳۱۰ شبم در ماتم هجران دو ابرو در خیال آمد
- شمارهٔ ۳۱۱ لله الحمد که آن مه ز سفر باز آمد
- شمارهٔ ۳۱۲ رخ خود به خون نگارم که نگار من نیامد
- شمارهٔ ۳۱۳ یارب چه شد امروز که آن ماه نیامد
- شمارهٔ ۳۱۴ چو در شبگون لباس آن مه به گشت شب برون آید
- شمارهٔ ۳۱۵ مرا بر هر زمین از دیده اشک لاله گون آید
- شمارهٔ ۳۱۶ از بس که چشم دارم کان مه ز در درآید
- شمارهٔ ۳۱۷ چو ترکش بسته از راه آن سوار نازنین آید
- شمارهٔ ۳۱۸ گر از پیراهنت بویی به طرف گلستان آید
- شمارهٔ ۳۱۹ هر آه جگرسوز که از سینه برآید
- شمارهٔ ۳۲۰ ز خاکم چو خونین گیایی برآید
- شمارهٔ ۳۲۱ چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید
- شمارهٔ ۳۲۲ به چنگ غم دلم از ناله تنگ می‌آید
- شمارهٔ ۳۲۳ به سینه گر نه غمت دمبدم فرود آید
- شمارهٔ ۳۲۴ چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید
- شمارهٔ ۳۲۵ در آن کو می روم هر لحظه باشد یار پیش آید
- شمارهٔ ۳۲۶ دی دولتم مساعد و اقبال بنده بود
- شمارهٔ ۳۲۷ دی که بود آن کافر سرکش که ترکش بسته بود
- شمارهٔ ۳۲۸ دوش چشم من به خواب و بخت من بیدار بود
- شمارهٔ ۳۲۹ تا کی از هجر تو با غم همنشین خواهیم بود
- شمارهٔ ۳۳۰ گر نماند آن غنچه لب با من چنان خندان که بود
- شمارهٔ ۳۳۱ دوش در بزم گدا شاه فرو آمده بود
- شمارهٔ ۳۳۲ دی چو دید آن مه مرا از راه گردیدن چه بود
- شمارهٔ ۳۳۳ رفتم به باغ و سرو خرامان من نبود
- شمارهٔ ۳۳۴ هرشب از زلف تو حال من پریشان‌تر بود
- شمارهٔ ۳۳۵ هر شبم در سر خیال آن لب میگون بود
- شمارهٔ ۳۳۶ مرا به کوی تو خواهم که خانه‌ای باشد
- شمارهٔ ۳۳۷ خوش آنکه وصال تو میسر شده باشد
- شمارهٔ ۳۳۸ ساقی بیا که میکده را فتح باب شد
- شمارهٔ ۳۳۹ چون برید از تن رگ جان آه دل آهسته شد
- شمارهٔ ۳۴۰ دل با خیال آن لب میگون ز دست شد
- شمارهٔ ۳۴۱ ز طاق ابروی تو پشت طاقتم خم شد
- شمارهٔ ۳۴۲ تا دامن آن تازه گل از دست برون شد
- شمارهٔ ۳۴۳ ساقیا اطراف باغ از سبزه تر تازه شد
- شمارهٔ ۳۴۴ تا دلم را پا در آن کو بسته شد
- شمارهٔ ۳۴۵ باز خون دلم از دیده روان خواهد شد
- شمارهٔ ۳۴۶ کدام سر که درین آستانه خاک نشد
- شمارهٔ ۳۴۷ چو لب به کوزه نهی کوزه نبات شود
- شمارهٔ ۳۴۸ به عزم گشت چو آن نازنین سوار شود
- شمارهٔ ۳۴۹ مهر جمالش از دل دیوانه کی شود
- شمارهٔ ۳۵۰ زان پیشتر که میکده از ما تهی شود
- شمارهٔ ۳۵۱ هیچ گه بینم که آن مه مهربان من شود
- شمارهٔ ۳۵۲ جرمی که رخت ما به حریم فنا کشد
- شمارهٔ ۳۵۳ طبع مردم سوی خوبان وفاکیش کشد
- شمارهٔ ۳۵۴ گرنه یار از زلف برقع پیش روی خود کشد
- شمارهٔ ۳۵۵ بازم کمند شوق به سوی تو می‌کشد
- شمارهٔ ۳۵۶ رخت ز غالیه خط گرد آفتاب کشید
- شمارهٔ ۳۵۷ خطت قوت ازان لعل خندان کشید
- شمارهٔ ۳۵۸ شب دل سوخته آهی ز سر درد کشید
- شمارهٔ ۳۵۹ دردا که عشق یار به دیوانگی کشید
- شمارهٔ ۳۶۰ هیچ شب بی تو دلم ناله به گردون نکشید
متن اشعار به نقل از گنجور.