پرش به محتوای اصلی
جامی

جامی

غزلیات

۱,۰۱۵ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۲۴۱ شب یاد رخت در دل ویران شده ره داشت
  2. شمارهٔ ۲۴۲ دردا که یار جانب ما را نگه نداشت
  3. شمارهٔ ۲۴۳ صبا ز چشم من آن خاک پا دریغ نداشت
  4. شمارهٔ ۲۴۴ بر سر کویی که روزی سرو ناز من گذشت
  5. شمارهٔ ۲۴۵ جان تن فرسوده را با غم هجران گذاشت
  6. شمارهٔ ۲۴۶ باز بر شکل دگر می بینمت
  7. شمارهٔ ۲۴۷ تا ز آتش تب شمع رخت تاب گرفته ست
  8. شمارهٔ ۲۴۸ آن سنگدل چو پیش اسیران غم نشست
  9. شمارهٔ ۲۴۹ در بزم ما که می رود از نقل و جام بحث
  10. شمارهٔ ۲۵۰ ای خاک ره تو عرش را تاج
  11. شمارهٔ ۲۵۱ نیست شب وصل تو مه را رواج
  12. شمارهٔ ۲۵۲ درین خرابه مکش بهر گنج غصه و رنج
  13. شمارهٔ ۲۵۳ سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج
  14. شمارهٔ ۲۵۴ ز ایوان کاخ میکده آمد علی الصباح
  15. شمارهٔ ۲۵۵ ایهاالساقی ادر کاس الصبوح
  16. شمارهٔ ۲۵۶ ای ز لعل تو زنده نام مسیح
  17. شمارهٔ ۲۵۷ دارم از پیر مغان نقل که در دین مسیح
  18. شمارهٔ ۲۵۸ ز مهر روی تو هر شب کنم نظاره صبح
  19. شمارهٔ ۲۵۹ رخش همت تند و ملک فقر را میدان فراخ
  20. شمارهٔ ۲۶۰ ای بی لب توام به دهان قند ناب تلخ
  21. شمارهٔ ۲۶۱ ما خسته خاطریم و دل افگار و دردمند
  22. شمارهٔ ۲۶۲ شد به نقش هستی خود بند شیخ خودپسند
  23. شمارهٔ ۲۶۳ ای دریغ کاخ امانی به غم و شادی بند
  24. شمارهٔ ۲۶۴ دل ز خوبان نکشد جز سوی آن سرو بلند
  25. شمارهٔ ۲۶۵ دلم از حلقه زلف تو شد بند
  26. شمارهٔ ۲۶۶ از یار کهن نمی کنی یاد
  27. شمارهٔ ۲۶۷ شب ماه عید را ز شفق چرخ جلوه داد
  28. شمارهٔ ۲۶۸ چیست می دانی صدای چنگ و عود
  29. شمارهٔ ۲۶۹ خنده ای زد دهنت رسته دندان بنمود
  30. شمارهٔ ۲۷۰ حلقه گوش تو را هر که بدین لطف بدید
  31. شمارهٔ ۲۷۱ ساقی به شکل جام زر آمد هلال عید
  32. شمارهٔ ۲۷۲ باز صبح طرب از مطلع امید دمید
  33. شمارهٔ ۲۷۳ ز سبزه گرد لب جوی خط تازه دمید
  34. شمارهٔ ۲۷۴ تو طفل خردسالی و ما پیر سالخورد
  35. شمارهٔ ۲۷۵ وصلت نیافت دل به خیال تو جان سپرد
  36. شمارهٔ ۲۷۶ خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد
  37. شمارهٔ ۲۷۷ چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد
  38. شمارهٔ ۲۷۸ چو ترک سرخوشم از خواب ناز برخیزد
  39. شمارهٔ ۲۷۹ خوش آن که غم عشقت با جان وی آمیزد
  40. شمارهٔ ۲۸۰ آن قوم که احرام سر کوی تو بستند
  41. شمارهٔ ۲۸۱ خرم دل آنها که به میخانه نشستند
  42. شمارهٔ ۲۸۲ با آنکه اهل دل ز علایق مجردند
  43. شمارهٔ ۲۸۳ سپاه دوست کزین سو سوار می گذرید
  44. شمارهٔ ۲۸۴ ای کسانی که در آن کوی گذاری دارید
  45. شمارهٔ ۲۸۵ میل خم ابروی توام پشت دو تا کرد
  46. شمارهٔ ۲۸۶ آمد خزان عمر و مرا گونه زرد کرد
  47. شمارهٔ ۲۸۷ تیر تو افتاد دور جان من افگار کرد
  48. شمارهٔ ۲۸۸ مطرب آهنگ ترنم های شوق انگیز کرد
  49. شمارهٔ ۲۸۹ آن سرو دی به قصد سلامم قیام کرد
  50. شمارهٔ ۲۹۰ وه که آن ترک پری پیکر مرا دیوانه کرد
  51. شمارهٔ ۲۹۱ دلم میل یکی سرو سهی کرد
  52. شمارهٔ ۲۹۲ شبی به سوی تو از دیده پای خواهم کرد
  53. شمارهٔ ۲۹۳ پیش تو جا نمی توانم کرد
  54. شمارهٔ ۲۹۴ پیش ازان روز که این طاق مقرنس کردند
  55. شمارهٔ ۲۹۵ بگذشت یار و سوی اسیران نظر نکرد
  56. شمارهٔ ۲۹۶ وه که آن سلطان به مظلومان نگاهی هم نکرد
  57. شمارهٔ ۲۹۷ چو ترک سرکش من پای در رکاب کند
  58. شمارهٔ ۲۹۸ هر شبی آهم حریم سدره را روشن کند
  59. شمارهٔ ۲۹۹ فرخنده عیدی کان جوان از پشت زین جولان کند
  60. شمارهٔ ۳۰۰ تا کی آن شوخ مرا بیند و نادیده کند

متن اشعار به نقل از گنجور.