فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ یا من بدا جمالک فی کل ما بدا
- شمارهٔ ۲ حِرزِ جان‌هاست نام دلبر ما
- شمارهٔ ۳ خَلیلَيَّ لاحَتْ لَنا دَورُ سَلمیٰ
- شمارهٔ ۴ هر چه اسباب جمال است رخ خوب تو را
- شمارهٔ ۵ چند سوی چمن آیم به هوایت چو صبا
- شمارهٔ ۶ شرف کعبه بود کوی تو را
- شمارهٔ ۷ زد به رفتار خوش قدت ره ما
- شمارهٔ ۸ گاه در دل ساز و گه در دیده جا
- شمارهٔ ۹ لب لعل تو کام اهل وفا
- شمارهٔ ۱۰ اگر هر دم زنی صد تیغ بر ما
- شمارهٔ ۱۱ احن شوقا الی دیار لقیت فیها جمال سلمی
- شمارهٔ ۱۲ شد برقع روی تو چو مهت زلف شب آسا
- شمارهٔ ۱۳ عمری ز رخت بودم با خاطر خوش جانا
- شمارهٔ ۱۴ چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شب‌ها
- شمارهٔ ۱۵ ریزم ز مژه کوکب بی‌ماه‌رخت شب‌ها
- شمارهٔ ۱۶ از خارخار عشق تو در سینه دارم خارها
- شمارهٔ ۱۷ تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها
- شمارهٔ ۱۸ نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها
- شمارهٔ ۱۹ هر شب افروخته از آتش دل مشعله‌ها
- شمارهٔ ۲۰ تا بر ورق گل زدی از مشک رقم‌ها
- شمارهٔ ۲۱ ای برده رخت رونق گل‌ها و سمن‌ها
- شمارهٔ ۲۲ ای غمت تخم شادمانی ها
- شمارهٔ ۲۳ به کعبه گر ننمایی جمال خود ما را
- شمارهٔ ۲۴ شد سحر قاید اقبال من شیدا را
- شمارهٔ ۲۵ سیمین ذقنا سنگدلا لاله عذارا
- شمارهٔ ۲۶ خدای خیر دهاد آن جوان رعنا را
- شمارهٔ ۲۷ زلف تو بر مه پریشان کرده مشک ناب را
- شمارهٔ ۲۸ من نه تنها خواهم این خوبان شهرآشوب را
- شمارهٔ ۲۹ شد خاک قدم طوبی آن سرو سهی قد را
- شمارهٔ ۳۰ پیر ما بگذاشت آخر شیوه زهاد را
- شمارهٔ ۳۱ عشق باید کز دو عالم فرد سازد مرد را
- شمارهٔ ۳۲ یارب انصافی بده آن شیخ دعوی دار را
- شمارهٔ ۳۳ چند بوسم دست و پا پیک دیار یار را
- شمارهٔ ۳۴ کیست کز عشاق پیغامی رساند یار را
- شمارهٔ ۳۵ بخرام و باز جلوه ده آن سرو ناز را
- شمارهٔ ۳۶ برکش ای صوفی ز سر این خرقه سالوس را
- شمارهٔ ۳۷ من که جا کردم به دل آن کافر بدکیش را
- شمارهٔ ۳۸ هر دم افروزی چو گل رخسار آتشناک را
- شمارهٔ ۳۹ مطرب امشب ساز کن با ناله من چنگ را
- شمارهٔ ۴۰ من که خدمت کرده ام رندان درد آشام را
- شمارهٔ ۴۱ می فزایی خط مشکین عارض چون سیم را
- شمارهٔ ۴۲ رحمی بده خدایا آن سنگدل جوان را
- شمارهٔ ۴۳ گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را
- شمارهٔ ۴۴ معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را
- شمارهٔ ۴۵ گوشه برقع فتاد از طرف رخ آن ماه را
- شمارهٔ ۴۶ ای مه خرگه نشین از رخ برافکن پرده ا
- شمارهٔ ۴۷ رخنه کردی دل به قصد جان من دیوانه را
- شمارهٔ ۴۸ دو هفته شد که ندیدم مه دو هفته خود را
- شمارهٔ ۴۹ منم ز جان شده بنده مه یگانه خود را
- شمارهٔ ۵۰ بام برآی و جلوه ده ماه تمام خویش را
- شمارهٔ ۵۱ زان همی ریزم سرشک لاله رنگ خویش را
- شمارهٔ ۵۲ گر بدانی قیمت یک تار موی خویش را
- شمارهٔ ۵۳ بس که می آیم به کویت شرم می آید مرا
- شمارهٔ ۵۴ چه بخت بود که ناگه بر سر رسید مرا
- شمارهٔ ۵۵ خوش است ناز تو ای سرو گل عذار مرا
- شمارهٔ ۵۶ چه سود گریه خون چشم اشکبار مرا
- شمارهٔ ۵۷ فروغ روی تو خورشید و مه بس است مرا
- شمارهٔ ۵۸ با تو یک دم بخت من همدم نمی سازد مرا
- شمارهٔ ۵۹ جدایی می کند بنیاد ما را
- شمارهٔ ۶۰ ای با تو ز گل فراغ ما را
متن اشعار به نقل از گنجور.