فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ منزل بسی دور و بپا ما را شکسته خارها
- شمارهٔ ۲ درماندگی خود به که گوییم خدا را
- شمارهٔ ۳ جا در صف عشاق مده اهل هوس را
- شمارهٔ ۴ چو خواهم با سگانش گرم سازم آشنائی را
- شمارهٔ ۵ چون از طرف چمن آن سر و سیمین‌بر شود پیدا
- شمارهٔ ۶ از هجر بت یگانه ما
- شمارهٔ ۷ نیست هرگز به بد و نیک جهان کار مرا
- شمارهٔ ۸ دارد به سحر دعا اثرها
- شمارهٔ ۹ به همواری تهی کن از غم لیلی‌وَشان دل را
- شمارهٔ ۱۰ چو نیست دسترسم آنکه بوسم آن پا را
- شمارهٔ ۱۱ مسکینی و غریبی از حدّ، گُذَشْت، ما را
- شمارهٔ ۱۲ افزوده غمی چون بغم دیگرم امشب
- شمارهٔ ۱۳ ز چَشْمِ خون‌فَشانِ خویش، دارم چشم از آن، امشب
- شمارهٔ ۱۴ دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست
- شمارهٔ ۱۵ رفته عمر و نیم جانی مانده است
- شمارهٔ ۱۶ دلِ غم‌دیده به دنبالِ کسی افتاده‌ست
- شمارهٔ ۱۷ از غم لیلی به وادی گرچه مجنون می‌گریست
- شمارهٔ ۱۸ ما را دگر ز یار، تَمَنّا نمانده‌است
- شمارهٔ ۱۹ گرچه ما را دسترس بر دامنِ آن ماه نیست
- شمارهٔ ۲۰ تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است
- شمارهٔ ۲۱ دیگر، دلم، خدنگِ جفا را نشان شده‌ست
- شمارهٔ ۲۲ عشقم آتش زد و از وی اثری پیدا نیست
- شمارهٔ ۲۳ از حال ما چه پرسی ای بی‌وفا که چون است؟
- شمارهٔ ۲۴ بَرگیر مِهْر از آنکه به کامِ دلِ تو نیست
- شمارهٔ ۲۵ سینه گرم و مژه خونبار و سحر نزدیک است
- شمارهٔ ۲۶ هر کسی را که چو من دیده خونباری هست
- شمارهٔ ۲۷ کاروان عشق را بانگ درای دیگرست
- شمارهٔ ۲۸ دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست
- شمارهٔ ۲۹ می‌رسد یار و دریغا سر و سامانم نیست
- شمارهٔ ۳۰ هر دم بگوشه ای ز خیالت وطن گرفت
- شمارهٔ ۳۱ رفتم و برگشتنم دیگر بکوی یار نیست
- شمارهٔ ۳۲ ما را که با تو غیر وفا در میانه نیست
- شمارهٔ ۳۳ چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت
- شمارهٔ ۳۴ چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست
- شمارهٔ ۳۵ کسی راه غمش را سر نبردست
- شمارهٔ ۳۶ در حلقه خوبان چو تو یک عربده‌جو نیست
- شمارهٔ ۳۷ رفت حسن تو و عشقت بدل من باقیست
- شمارهٔ ۳۸ چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
- شمارهٔ ۳۹ زدی بتیغم و از جبهه تو چین برخاست
- شمارهٔ ۴۰ ما وشکن دامی و فریاد و دگر هیچ
- شمارهٔ ۴۱ به گلشنی که ز رویت نقاب می‌افتد
- شمارهٔ ۴۲ از کین گر آن بیدادگر بر سینه‌ام خنجر زند
- شمارهٔ ۴۳ برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند
- شمارهٔ ۴۴ صیاد را نگر که چه بیداد می‌کند
- شمارهٔ ۴۵ - نوایی غمش در نهانخانهٔ دل نشیند
- شمارهٔ ۴۶ از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد
- شمارهٔ ۴۷ عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته‌اند
- شمارهٔ ۴۸ گله‌ام از تو مپندار که از دل برود
- شمارهٔ ۴۹ روزی که دور از برم آن خوشخرام شد
- شمارهٔ ۵۰ به من از ناز نگاهش نگرید
- شمارهٔ ۵۱ آنان که برخسار تو چون من نگرانند
- شمارهٔ ۵۲ دو هفته شد که زمن یار سرگران دارد
- شمارهٔ ۵۳ از خشم و کین نگاه تو کارم بجان رسد
- شمارهٔ ۵۴ مرا بتیست که دلها ازین ستم شکند
- شمارهٔ ۵۵ خط بر رخ یار خوش نباشد
- شمارهٔ ۵۶ دل سوخت از شتاب و به دلبر نمی‌رسد
- شمارهٔ ۵۷ دارم نظری با گل کو روی ترا ماند
- شمارهٔ ۵۸ از دیده ام فکندی وهنگام آن نبود
- شمارهٔ ۵۹ آن صبح امیدی که به دوران تو یابند
- شمارهٔ ۶۰ ساختی خوارم، به عاشق گل‌عذاران این کنند؟
متن اشعار به نقل از گنجور.