پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵

کسی راه غمش را سر نبردست

ازین خونخواره ره جان درنبردست

چه دامست این که یک فرخنده طایر

برون زین دام بال و پر نبردست

بجز من کاورم دین و دلت پیش

کسی کالا بغارتگر نبردست

هلاک همت آن تشنه کامم

که نام چشمه کوثر نبردست

چگویم از گرفتاری به مرغی

که هرگز سر بزیر پر نبردست

کسی از روز ما آگاهیش نیست

که در هجران شبی را سر نبردست

طبیب از عشق با آنکس چگویم

کزین می بهره یک ساغر نبردست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷رفت حسن تو و عشقت بدل من باقیست
  2. شمارهٔ ۳۸چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
  3. شمارهٔ ۳۹زدی بتیغم و از جبهه تو چین برخاست
  4. شمارهٔ ۴۰ما وشکن دامی و فریاد و دگر هیچ
  5. شمارهٔ ۴۱به گلشنی که ز رویت نقاب می‌افتد
  6. شمارهٔ ۴۲از کین گر آن بیدادگر بر سینه‌ام خنجر زند
  7. شمارهٔ ۴۳برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند
  8. شمارهٔ ۴۴صیاد را نگر که چه بیداد می‌کند
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.