پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲

افزوده غمی چون بغم دیگرم امشب

زنهار مگیرید ز کف ساغرم امشب

بر خرمن من دوش زدی آتش و رفتی

بودت گذری کاش بخاکسترم امشب

گویند به تسکین من افسانه و ترسم

بیرون رود اندیشه او از سرم امشب

آن به که طبیبم نکشد رنج مداوا

بهبودی خود نیست دگر باورم امشب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴دربان نکند جرأت و خاصان ملک هست
  2. شمارهٔ ۱۵رفته عمر و نیم جانی مانده است
  3. شمارهٔ ۱۶دلِ غم‌دیده به دنبالِ کسی افتاده‌ست
  4. شمارهٔ ۱۷از غم لیلی به وادی گرچه مجنون می‌گریست
  5. شمارهٔ ۱۸ما را دگر ز یار، تَمَنّا نمانده‌است
  6. شمارهٔ ۱۹گرچه ما را دسترس بر دامنِ آن ماه نیست
  7. شمارهٔ ۲۰تا به من از ناز ساقی سرگران افتاده است
  8. شمارهٔ ۲۱دیگر، دلم، خدنگِ جفا را نشان شده‌ست
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.