پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶

دل سوخت از شتاب و به دلبر نمی‌رسد

این تشنه‌لب دریغ به کوثر نمی‌رسد

اشکم به دیده کی رسد از گرمی جگر

از شیشه این شراب به ساغر نمی‌رسد

در پیش ما که بی‌سروسامان عالمیم

دردسری به منت افسر نمی‌رسد

تا نیست درد ناله ندارد اثر دریغ

روشنگری چو نیست به جوهر نمی‌رسد

تا کی طبیب شکوه کنی از جفای هجر

شرح غم فراق به آخر نمی‌رسد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸از دیده ام فکندی وهنگام آن نبود
  2. شمارهٔ ۵۹آن صبح امیدی که به دوران تو یابند
  3. شمارهٔ ۶۰ساختی خوارم، به عاشق گل‌عذاران این کنند؟
  4. شمارهٔ ۶۱مرا در سینه دل چون نافه تا پرخون نخواهد شد
  5. شمارهٔ ۶۲کجا کسی غم شبهای تار من دارد
  6. شمارهٔ ۶۳جدا از روی تو چشمم چو خون‌فشان گردد
  7. شمارهٔ ۶۴صیقل دیده تر گوشه دامان باشد
  8. شمارهٔ ۶۵هرکه از خون جگر چون لاله ساغر می‌کشد
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.