پرش به محتوای اصلی
طبیب اصفهانی طبیب اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۵

سینه گرم و مژه خونبار و سحر نزدیک است

باخبر باش که آهم به اثر نزدیک است

به رفیقان وطن کیست که از ما گوید

که به ساحل نرسیدیم و خطر نزدیک است

منم آن باغ که دارد به کمین صد آفت

زین چه حاصل که نهالم به ثمر نزدیک است

بطلب کوش که تا منزل مقصود طبیب

راه دور است ولی پیش نظر نزدیک است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷کاروان عشق را بانگ درای دیگرست
  2. شمارهٔ ۲۸دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست
  3. شمارهٔ ۲۹می‌رسد یار و دریغا سر و سامانم نیست
  4. شمارهٔ ۳۰هر دم بگوشه ای ز خیالت وطن گرفت
  5. شمارهٔ ۳۱رفتم و برگشتنم دیگر بکوی یار نیست
  6. شمارهٔ ۳۲ما را که با تو غیر وفا در میانه نیست
  7. شمارهٔ ۳۳چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت
  8. شمارهٔ ۳۴چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست
همه‌ی غزلیات ←

طبیب اصفهانی درباره‌ی طبیب اصفهانی

عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.