فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ خدا را از سر زاری بگوئید
- شمارهٔ ۱۲۲ چو شام شد بشبستان شتاب باید کرد
- شمارهٔ ۱۲۳ طره های تو کمند افکن طرارانند
- شمارهٔ ۱۲۴ بدان ورق که صبا در کف شکوفه نهاد
- شمارهٔ ۱۲۵ خنک آن باد که بر خاک خراسان گذرد
- شمارهٔ ۱۲۶ دیشب همه شب منزل من کوی مغان بود
- شمارهٔ ۱۲۷ ای که از شرمت خوی از رخساره ی خور می چکد
- شمارهٔ ۱۲۸ جان برافشان اگرت صحبت جانان باید
- شمارهٔ ۱۲۹ ترک تیرانداز من کز پیش لشکر می رود
- شمارهٔ ۱۳۰ دوشم وطن بجز در دیر مغان نبود
- شمارهٔ ۱۳۱ چو عکس روی تو در ساغر شراب افتاد
- شمارهٔ ۱۳۲ ساقیان چون دم از شراب زنند
- شمارهٔ ۱۳۳ چون مرا دیده بر آن آتش رخسار افتد
- شمارهٔ ۱۳۴ بسالی کی چنان ماهی برآید
- شمارهٔ ۱۳۵ مهی چون او بماهی برنیاید
- شمارهٔ ۱۳۶ بنشین تا نفسی آتش ما بنشیند
- شمارهٔ ۱۳۷ زنده اند آنها که پیش چشم خوبان مرده اند
- شمارهٔ ۱۳۸ دلبرم را پرّ طوطی بر شکر خواهد فتاد
- شمارهٔ ۱۳۹ ترک من ترک من گرفت و خطا کرد
- شمارهٔ ۱۴۰ آن رفت که میل دل من سوی شما بود
- شمارهٔ ۱۴۱ مشنو که چراغ دل من روی تو نبود
- شمارهٔ ۱۴۲ هر که او را قدمی هست ز سر نندیشد
- شمارهٔ ۱۴۳ درد من دلخسته بدرمان که رساند
- شمارهٔ ۱۴۴ هر نسخه که در وصف خط یار نویسند
- شمارهٔ ۱۴۵ مرا ز مهر رخت کی ملال خواهد بود
- شمارهٔ ۱۴۶ خطی که بر سمن آن گلعذار بنویسد
- شمارهٔ ۱۴۷ مستم ز در خانهٔ خمار برآرید
- شمارهٔ ۱۴۸ بهار دهر بباد خزان نمی ارزد
- شمارهٔ ۱۴۹ مسیح وقتی ازین خسته دم دریغ مدار
- شمارهٔ ۱۵۰ معلوم نگردد سخن عشق بتقریر
- شمارهٔ ۱۵۱ برگیر دل ز ملک جهان و جهان بگیر
- شمارهٔ ۱۵۲ بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزار
- شمارهٔ ۱۵۳ پندم بچه عقل می دهد پیر
- شمارهٔ ۱۵۴ ترک عالم گیر و عالم را مسخر کرده گیر
- شمارهٔ ۱۵۵ برو ای خواجه و شه را بگدا باز گذار
- شمارهٔ ۱۵۶ ای پیر مغان شربتم از دُرد مغان آر
- شمارهٔ ۱۵۷ ای دل ار سودای جانان داری از جان درگذر
- شمارهٔ ۱۵۸ فتاده‌ام من دیوانه در غم تو اسیر
- شمارهٔ ۱۵۹ قلم گرفتم و می خواستم که بر طومار
- شمارهٔ ۱۶۰ آشنای تو ز بیگانه و خویشش چه خبر
- شمارهٔ ۱۶۱ زهی طناب سراپردهٔ تو گیسوی حور
- شمارهٔ ۱۶۲ کار من شکسته بسامان رسید باز
- شمارهٔ ۱۶۳ برگ نسرین تو را بی‌خار می‌یابم هنوز
- شمارهٔ ۱۶۴ چون کوتهست دستم از آن گیسوی دراز
- شمارهٔ ۱۶۵ بستیم دل در آن سر زلف دراز باز
- شمارهٔ ۱۶۶ کجا بود من مدهوش را حضور نماز
- شمارهٔ ۱۶۷ نه مرا بر سر کوی تو بجز سایه جلیس
- شمارهٔ ۱۶۸ ای مرغ خوش‌نوا چه فرو بسته‌ای نفس
- شمارهٔ ۱۶۹ رخت شمع شبستان می نهندش
- شمارهٔ ۱۷۰ آه از آن یار که نبود خبر از یارانش
- شمارهٔ ۱۷۱ رقم ز غالیه بر طرف لاله زار مکش
- شمارهٔ ۱۷۲ ای دل مکن انکار و از این کار میندیش
- شمارهٔ ۱۷۳ پرده ی از رخ بفکن ای خود پرده ی رخسار خویش
- شمارهٔ ۱۷۴ بشهریار بگوئید حال این درویش
- شمارهٔ ۱۷۵ به سوز سینه رسند اهل دل به ذوق سماع
- شمارهٔ ۱۷۶ بیار باده که وقت گلست و موسم باغ
- شمارهٔ ۱۷۷ چون آتش خور شعله زد از شیشه ی شفاف
- شمارهٔ ۱۷۸ شمیم باغ بهشتست یا نسیم عراق
- شمارهٔ ۱۷۹ ای سرو خرامنده ی بستان حقایق
- شمارهٔ ۱۸۰ ای کرده تیره شب را بر آفتاب منزل
متن اشعار به نقل از گنجور.