فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ اتی امرالله ای ساقی بیار آن راحت دل‌ها
- شمارهٔ ۲ از رخ فکند شاهد واحد نقاب را
- شمارهٔ ۳ ای که بس بی خبری عالم انسانی را
- شمارهٔ ۴ شنیده ایم که خون کرده ای هدر مارا
- شمارهٔ ۵ خواهی ار، روشن کنی ای ماه سیما جمع را
- شمارهٔ ۶ تا، به کی گرم کنی رخش قضا جولان را
- شمارهٔ ۷ در عدم آئینه بودم روی یار خویش را
- شمارهٔ ۸ سیمرغ بهر دانه ای کی صید گردد خام را
- شمارهٔ ۹ برناقه بند محمل ای ساربان خدا را
- شمارهٔ ۱۰ کم شانه می زن ای صنم آن طره پرتاب را
- شمارهٔ ۱۱ صبح عطسه زد یار، با وفا
- شمارهٔ ۱۲ ساقی رسان بر، ابروی مردان سلام ما
- شمارهٔ ۱۳ خورشید نور، باده و ماه است جام ما
- شمارهٔ ۱۴ اگر ای حریف جوئی به صفای دل خدا را
- شمارهٔ ۱۵ تا پریشان به رخ آن زلف سمن‌ساست تو را
- شمارهٔ ۱۶ چون مدعی از سر ننهی این من و ما را
- شمارهٔ ۱۷ تا، به کی خورد بباید غم دانائی را
- شمارهٔ ۱۸ جشن ملی است که آرد فرح و شادی را
- شمارهٔ ۱۹ در آن مجلس که حرمت نیست می را
- شمارهٔ ۲۰ الایا ایها الساقی دع الدنیا و ما فیها
- شمارهٔ ۲۱ به حقارت منگر مدعیا ایران را
- شمارهٔ ۲۲ سپیده دم بدم کشد اساس اعتبار شب
- شمارهٔ ۲۳ نظر از روت کی بردارم امشب
- شمارهٔ ۲۴ بود تا صبح مهمان یارم امشب
- شمارهٔ ۲۵ برفت آن مه بی مهر از کنار امشب
- شمارهٔ ۲۶ پرد، در عرش مرغ جانم امشب
- شمارهٔ ۲۷ ای ز سر، تا به قدم ناز و عطیب
- شمارهٔ ۲۸ طالع به صبحدم شود، ار با تو آفتاب
- شمارهٔ ۲۹ ز چشم ساقی و تاب شراب و بانگ رباب
- شمارهٔ ۳۰ ای فلک ببال امروز، وی زمین بناز امشب
- شمارهٔ ۳۱ ای خلق همه خلق ز اخلاق تو تذهیب
- شمارهٔ ۳۲ ای امم را سر بسر مالک رقاب
- شمارهٔ ۳۳ ناصح چو گذشت از سرم آب
- شمارهٔ ۳۴ دهر است پر از فتنه و شهر است پرآشوب
- شمارهٔ ۳۵ در کاسه دو چشم بود خون دل شراب
- شمارهٔ ۳۶ ببین که عشق تو افروخت آتش اندر آب
- شمارهٔ ۳۷ صبح شد ساقیان مست و خراب
- شمارهٔ ۳۸ عطسه مشکبار زد صبح جهان چو رفت شب
- شمارهٔ ۳۹ بر در میکده درویش بنه پای طلب
- شمارهٔ ۴۰ زد صبح صادق سر از غیائب
- شمارهٔ ۴۱ عصر شیخوخیت افضل باشد از عهد شباب
- شمارهٔ ۴۲ روی و موی تو، ای تو رب و رب
- شمارهٔ ۴۳ بسته زلف چو زنجیر تو بس شیر نر است
- شمارهٔ ۴۴ ز روی، تا مه من زلف پر زتاب گرفت
- شمارهٔ ۴۵ نزد ما خوبترین هدیه به عالم ادب است
- شمارهٔ ۴۶ آنجا که هست بود تو باد بهار چیست؟
- شمارهٔ ۴۷ این جهان جای آرمیدن نیست
- شمارهٔ ۴۸ مرا که دل حرم خاص جاودانه توست
- شمارهٔ ۴۹ گر جهان دشمن جانند مرا جانان دوست
- شمارهٔ ۵۰ دوش در بر داشتم خورشید، ماه آمد گذشت
- شمارهٔ ۵۱ هر که زد بر آب و آتش حرق و غرقش باک نیست
- شمارهٔ ۵۲ قبله عالم و آدم همه جا کوی من است
- شمارهٔ ۵۳ هر آنکه واقف دم نیست بی شک آدم نیست
- شمارهٔ ۵۴ در ارض و سما غیر تو شمس و قمری نیست
- شمارهٔ ۵۵ معدوم گشت انصاف منسوخ شد مروت
- شمارهٔ ۵۶ روشنیم سر تا پا گر زمانه تاریک است
- شمارهٔ ۵۷ هر که حق گفت چو منصور نصیبش داراست
- شمارهٔ ۵۸ پادشاهان را خبر از عالم درویش نیست
- شمارهٔ ۵۹ هر که آمد گل ز باغ زندگانی چید و رفت
- شمارهٔ ۶۰ عاشق جانانه از جان بگذرد
متن اشعار به نقل از گنجور.