پرش به محتوای اصلی
رضی‌الدین آرتیمانی

رضی‌الدین آرتیمانی

غزلیات

۹۴ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۱ زهی طراوت حسن و کمال نور و صفا
  2. غزل شمارهٔ ۲ شوری نه‌چنان گرفت ما را
  3. غزل شمارهٔ ۳ آنچنان داده عشق جوش مرا
  4. غزل شمارهٔ ۴ نقابی بر افکن ز پی امتحان را
  5. غزل شمارهٔ ۵ چون مهر بر آی بام و ایوان را
  6. غزل شمارهٔ ۶ خون شد دل پاره پارهٔ ما
  7. غزل شمارهٔ ۷ جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر است
  8. غزل شمارهٔ ۸ داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار است
  9. غزل شمارهٔ ۹ بهشت است آن ندانم یا بهار است
  10. غزل شمارهٔ ۱۰ کسی که در رهش از پا و سر خبردار است
  11. غزل شمارهٔ ۱۱ چشم من چون به روی او باز است
  12. غزل شمارهٔ ۱۲ مهر بر روی یار باخته رنگ است
  13. غزل شمارهٔ ۱۳ چو در دور لبش تقوی حرام است
  14. غزل شمارهٔ ۱۴ عشقی بتازه باز گریبان گرفته است
  15. غزل شمارهٔ ۱۵ نه پر ز خون جگرم از سپهر مینائی است
  16. غزل شمارهٔ ۱۶ مرا در دل غم جانانه‌ای هست
  17. غزل شمارهٔ ۱۷ در خاطر آنشوخ مگر ناله اثر داشت
  18. غزل شمارهٔ ۱۸ شورت در سر خمار نگذاشت
  19. غزل شمارهٔ ۱۹ تا از بر چشم آن جوان رفت
  20. غزل شمارهٔ ۲۰ کنم از شام تا سحر فریاد
  21. غزل شمارهٔ ۲۱ غم عشق تو ای حور پریزاد
  22. غزل شمارهٔ ۲۲ یقین ما به خیال و گمان نمی‌گردد
  23. غزل شمارهٔ ۲۳ کمر تا کی بخونم آن بت نامهربان بندد
  24. غزل شمارهٔ ۲۴ سرم سودا دلم پروا ندارد
  25. غزل شمارهٔ ۲۵ روی تو که رنگ از رخ گلهای چمن برد
  26. غزل شمارهٔ ۲۶ نمیاید چو از دل بر زبان درد
  27. غزل شمارهٔ ۲۷ جائی که به طاعات مباهات توان کرد
  28. غزل شمارهٔ ۲۸ صبا هر گاه وصف آن پری کرد
  29. غزل شمارهٔ ۲۹ گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
  30. غزل شمارهٔ ۳۰ به من آن مه دگر امشب نسازد
  31. غزل شمارهٔ ۳۱ سرم بالش تنم مفرش بسوزد
  32. غزل شمارهٔ ۳۲ حیف که اوقات ما تمام هبا شد
  33. غزل شمارهٔ ۳۳ در روی تو دل به ما نمیمٰاند
  34. غزل شمارهٔ ۳۴ مرا نه سر نه سامان آفریدند
  35. غزل شمارهٔ ۳۵ ای کاش که سجاده به زنار فروشند
  36. غزل شمارهٔ ۳۶ مگر شور عشقت ز طغیان نشیند
  37. غزل شمارهٔ ۳۷ شب دوشم جمالی در نظر بود
  38. غزل شمارهٔ ۳۸ شورش دوشین ما از می و ساغر نبود
  39. غزل شمارهٔ ۳۹ چه خواهی ز دفتر تو ای خاک بر سر
  40. غزل شمارهٔ ۴۰ آن برو رویست یا نور است یا قرص قمر
  41. غزل شمارهٔ ۴۱ بی‌پرده برون میا که بسیار
  42. غزل شمارهٔ ۴۲ چند ز دوران چرخ چند ز هجران یار
  43. غزل شمارهٔ ۴۳ آن روی چون ماه آن زلف چون مار
  44. غزل شمارهٔ ۴۴ شور عشقی کرده بازم بیقرار
  45. غزل شمارهٔ ۴۵ ای عشق نگویم که به جای خوشم انداز
  46. غزل شمارهٔ ۴۶ چه شور افتاده در دلها ز شیرین لعل خندانش
  47. غزل شمارهٔ ۴۷ مرا چگونه نباشد حضور عیش و فراغ
  48. غزل شمارهٔ ۴۸ بهوش باش که در بارگاه رد و قبول
  49. غزل شمارهٔ ۴۹ همه دردم همه داغم همه عشقم همه سوزم
  50. غزل شمارهٔ ۵۰ گلها ز من شکفته مگر بانگ بلبلم
  51. غزل شمارهٔ ۵۱ با رخ همچو صبح و زلف چو شام
  52. غزل شمارهٔ ۵۲ چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستم
  53. غزل شمارهٔ ۵۳ پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم
  54. غزل شمارهٔ ۵۴ جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم
  55. غزل شمارهٔ ۵۵ تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارم
  56. غزل شمارهٔ ۵۶ زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارم
  57. غزل شمارهٔ ۵۷ دور از و بسکه سوزم و سازم
  58. غزل شمارهٔ ۵۸ گهی هشیار و گه مست و ملنگم
  59. غزل شمارهٔ ۵۹ وصالش دمی گر شود حاصلم
  60. غزل شمارهٔ ۶۰ چون دم از سودای جانان میزنم

متن اشعار به نقل از گنجور.