فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۸۱ روی آن ماه چو خورشید عیانست ای دل
- شمارهٔ ۱۸۲ از روی حسن معنی جانرا بتی است مایل
- شمارهٔ ۱۸۳ خسبیده چند مانی در جامه خواب غافل
- شمارهٔ ۱۸۴ بیجان و تن دلم شد با وصل یار واصل
- شمارهٔ ۱۸۵ من درد کش باده صهبای الستم
- شمارهٔ ۱۸۶ دلبرا جانب ارباب وفا بگشا چشم
- شمارهٔ ۱۸۷ حرف اسرار ازل بر دل خود خوانا چشم
- شمارهٔ ۱۸۸ گرچه چون پروانه از شمع وصالت سوختم
- شمارهٔ ۱۸۹ ترک سودای دین و دنیا کن
- شمارهٔ ۱۹۰ بسته ام زنار کبری بر میان
- شمارهٔ ۱۹۱ کشف شد اسرار پیدا و نهان
- شمارهٔ ۱۹۲ چه حکمت بود ما را آفریدن
- شمارهٔ ۱۹۳ خط ریحان تو از نسترن آمد بیرون
- شمارهٔ ۱۹۴ سلام الله ای خورشید تابان
- شمارهٔ ۱۹۵ یار چون از زلف کج آویخت ما را سرنگون
- شمارهٔ ۱۹۶ او در اعیان ثابت و اعیان در او
- شمارهٔ ۱۹۷ دلا از خویش شو پنهان و میرو
- شمارهٔ ۱۹۸ مرکز عرش است دل خال سیه همتای او
- شمارهٔ ۱۹۹ لن تنالوا البر حتی تنفقوا
- شمارهٔ ۲۰۰ بیا ای دوست دیداری از این سو
- شمارهٔ ۲۰۱ کوته نمی شود سخن ما به گفتگو
- شمارهٔ ۲۰۲ تا به گرد گل ز سنبل زلف پیدا کرده‌ای
- شمارهٔ ۲۰۳ دیده ام در دل و جان روی تو را دزدیده
- شمارهٔ ۲۰۴ زلفت گشاده عنبر سارا گره گره
- شمارهٔ ۲۰۵ بگذر از فکر و ذکر و اندیشه
- شمارهٔ ۲۰۶ هست اوجان من وجان همه
- شمارهٔ ۲۰۷ بلبل و قمری و کبک و فاخته
- شمارهٔ ۲۰۸ مه ما هست چارده ساله
- شمارهٔ ۲۰۹ سلطان عشق خیمه چو در لامکان زده
- شمارهٔ ۲۱۰ دلم از درد تو فریاد برآورد که آه
- شمارهٔ ۲۱۱ آفتاب منی و ماه همه
- شمارهٔ ۲۱۲ برآمد آفتاب روی آن ماه
- شمارهٔ ۲۱۳ آتش عشق بتان هر دو جهان را سوخته
- شمارهٔ ۲۱۴ بر تو باد ای جان که دل داری نگاه
- شمارهٔ ۲۱۵ آفتاب لایزال است او و عالم همچو ماه
- شمارهٔ ۲۱۶ بر دوخت دلم ز ما سوالله
- شمارهٔ ۲۱۷ دلا چون محرم روز الستی
- شمارهٔ ۲۱۸ دوش از صومعه در میکده رفتم سحری
- شمارهٔ ۲۱۹ نعره زن مرغ سحر گفت بباد سحری
- شمارهٔ ۲۲۰ ز حد نه فلک تا گاه و ماهی
- شمارهٔ ۲۲۱ آشکارا و نهان ماتوئی
- شمارهٔ ۲۲۲ در تو حیرانم که چونم ساختی
- شمارهٔ ۲۲۳ آفتابی و ماه می طلبی
- شمارهٔ ۲۲۴ در فنای فقر دیرینم توئی
- شمارهٔ ۲۲۵ زلف را تا بر مه رو در نقاب انداختی
- شمارهٔ ۲۲۶ باده را نشأیست روحانی
- شمارهٔ ۲۲۷ گفت رحمان با حمد عربی
- شمارهٔ ۲۲۸ از قدم تا فرق زیبا آمدی
- شمارهٔ ۲۲۹ نمود صبح سعادت ز غیب دیداری
- شمارهٔ ۲۳۰ روی چو آفتاب و مه داری
- شمارهٔ ۲۳۱ هست گردانید ما را از جهان نیستی
- شمارهٔ ۲۳۲ گر شبی آنماه با زلف پریشان آمدی
- شمارهٔ ۲۳۳ هر دم بشکل دیگر دید ار مینمائی
- شمارهٔ ۲۳۴ ای که منظور و برخود ناظری
- شمارهٔ ۲۳۵ باد و گیسوی سیاه عنبری
متن اشعار به نقل از گنجور.