فهرست اشعار
- شمارهٔ ۳۶۱ تا دل سرگشتهام چون زلف او سودا گرفت
- شمارهٔ ۳۶۲ ز آتش بیداد که بالا گرفت
- شمارهٔ ۳۶۳ از سر زلفش دلم سودا گرفت
- شمارهٔ ۳۶۴ دو دیده از رخ چون آفتاب آب گرفت
- شمارهٔ ۳۶۵ دستم ز غمت نگار بگرفت
- شمارهٔ ۳۶۶ از بوی گلم دماغ بگرفت
- شمارهٔ ۳۶۷ دلم برفت و سر دست آن نگار گرفت
- شمارهٔ ۳۶۸ فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت
- شمارهٔ ۳۶۹ بیا که مملکت دیدهام خیال گرفت
- شمارهٔ ۳۷۰ آیینهٔ جمال تو از آه من گرفت
- شمارهٔ ۳۷۱ منم که نقش تواَم هرگز از خیال نرفت
- شمارهٔ ۳۷۲ آن دل نگویمش که در او یاد او نرفت
- شمارهٔ ۳۷۳ بر من خستهٔ هجران چه جفاها که نرفت
- شمارهٔ ۳۷۴ حکایتیست که با کس نمیتوانم گفت
- شمارهٔ ۳۷۵ یکباره به ترک غم جانان نتوان گفت
- شمارهٔ ۳۷۶ تا چند نالم من در فراقت
- شمارهٔ ۳۷۷ تا کی کشم ای دوست ز خود کرده ندامت
- شمارهٔ ۳۷۸ در عشق تو تا چند کشم بار ملامت
- شمارهٔ ۳۷۹ گرچه سرگشتهام ز چوگانت
- شمارهٔ ۳۸۰ کیست آن کس که تو را دید و نشد حیرانت
- شمارهٔ ۳۸۱ ای همچو شب گیسوی تو خون دلم در گردنت
- شمارهٔ ۳۸۲ ناامیدم مکن ز درگاهت
- شمارهٔ ۳۸۳ ای دوست بگو که چیست رایت
- شمارهٔ ۳۸۴ به رویت اشتیاقم بی نهایت
- شمارهٔ ۳۸۵ چرا با ما چنینی بی عنایت
- شمارهٔ ۳۸۶ ای حریم حرم کعبهٔ دلها رویت
- شمارهٔ ۳۸۷ قسم خوردم نگارینا به رویت
- شمارهٔ ۳۸۸ بجز خیال تو در چشم ما نیاید هیچ
- شمارهٔ ۳۸۹ بر دست پیچ آن سر زلفین پیچ پیچ
- شمارهٔ ۳۹۰ چرا به کار من ای جان وفا نکردی هیچ
- شمارهٔ ۳۹۱ کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچ
- شمارهٔ ۳۹۲ بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح
- شمارهٔ ۳۹۳ چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد
- شمارهٔ ۳۹۴ همه کامیت از عالم روا باد
- شمارهٔ ۳۹۵ دلارام مرا یارب بقا باد
- شمارهٔ ۳۹۶ ای مردمک دیده تا کی کنی این بیداد
- شمارهٔ ۳۹۷ یار ما شبهای تاری بر تو همچون روز باد
- شمارهٔ ۳۹۸ تا جهان باشد به کام پادشه هر روز باد
- شمارهٔ ۳۹۹ از کجا آمد این مبارکباد
- شمارهٔ ۴۰۰ اگر دمی ز تو بویی به من رساند باد
- شمارهٔ ۴۰۱ شبت به صبح سعادت همیشه مقرون باد
- شمارهٔ ۴۰۲ خدایت ناصر و یارت معین باد
- شمارهٔ ۴۰۳ شهریارا جهان به کام تو باد
- شمارهٔ ۴۰۴ تا جهان باشد به کام و رای میرانشاه باد
- شمارهٔ ۴۰۵ ای همچو عید روی تو عیدت خجسته باد
- شمارهٔ ۴۰۶ هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباد
- شمارهٔ ۴۰۷ کس به عالم همچو من بی کس مباد
- شمارهٔ ۴۰۸ شبت بی من خسته دل خوش مباد
- شمارهٔ ۴۰۹ ما را نمیرود نفسی یاد او ز یاد
- شمارهٔ ۴۱۰ مرا به صبحدمی در چمن گذار افتاد
- شمارهٔ ۴۱۱ تا دیدهٔ من بر رخ همچون قمر افتاد
- شمارهٔ ۴۱۲ جهان را با غم رویت خَوش افتاد
- شمارهٔ ۴۱۳ مرا با قامت آن سرو آزاد
- شمارهٔ ۴۱۴ چه آتشیست ز رویت که در جهان افتاد
- شمارهٔ ۴۱۵ دل رفت و باز با سر زلفش قرار داد
- شمارهٔ ۴۱۶ به بستان جهان ای سرو آزاد
- شمارهٔ ۴۱۷ همی خواهم که آیی در برم شاد
- شمارهٔ ۴۱۸ ز قدّت چون خجل شد سرو آزاد
- شمارهٔ ۴۱۹ تا چند کنم جانا از دست غمت فریاد
- شمارهٔ ۴۲۰ فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد
متن اشعار به نقل از گنجور.