فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱۲۱ دل از ولایت غم بار بسته میآید
- شمارهٔ ۱۲۲ دیدی که چو بخت یار برگردید
- شمارهٔ ۱۲۳ دیده امشب همه شب خواب پریشان می‌دید
- شمارهٔ ۱۲۴ کسی در این چمن اسرار رنگ و بو فهمید
- شمارهٔ ۱۲۵ باز دل آوازه زلف پریشانی شنید
- شمارهٔ ۱۲۶ ای دل نشاط صرف کن و غم نگاه دار
- شمارهٔ ۱۲۷ تا نفس داری سراغ کوی آن مه‌پاره گیر
- شمارهٔ ۱۲۸ گر آگهی ز دوق طلب تشنه لب بمیر
- شمارهٔ ۱۲۹ گرت بود جگری سوختن ز داغ آموز
- شمارهٔ ۱۳۰ چون عشق آشنای تو شد از خرد گریز
- شمارهٔ ۱۳۱ هرگز مباش آتش سوزان سپند باش
- شمارهٔ ۱۳۲ تا توانی در ترازوی هوس بی سنگ باش
- شمارهٔ ۱۳۳ من که افسرده‌ترم از نفس مرغ خموش
- شمارهٔ ۱۳۴ چون اشک خرقه طلب از خون ناب پوش
- شمارهٔ ۱۳۵ تاب خورشید رخت از تب فزونتر بود دوش
- شمارهٔ ۱۳۶ متاع اشک گر آتش بود برو بفروش
- شمارهٔ ۱۳۷ ز پا افکند ما را آرزوی سرو بالایش
- شمارهٔ ۱۳۸ از پی رفع خمار دل غم‌پرور خویش
- شمارهٔ ۱۳۹ از خون کشتگان شکفد لاله‌زار عشق
- شمارهٔ ۱۴۰ میآید از سیر جگر آهم گلستان در بغل
- شمارهٔ ۱۴۱ گرد افغانم ز دامان جرس افتاده‌ام
- شمارهٔ ۱۴۲ دردم و نوش مراد از نیش نشتر خورده‌ام
- شمارهٔ ۱۴۳ ناله دردم و خوش بر سر کار آمده‌ام
- شمارهٔ ۱۴۴ جوش ذوقم خوش‌نشین کشور میخانه‌ام
- شمارهٔ ۱۴۵ چون ابر شب ز آتش تب می‌گریستم
- شمارهٔ ۱۴۶ یک گام گر از محمل غم باز‌پس افتم
- شمارهٔ ۱۴۷ دیده را گم داشتم عمری و اکنون یافتم
- شمارهٔ ۱۴۸ درین مدت که در خیل اسیران تو جا کردم
- شمارهٔ ۱۴۹ چو شبها بستر و بالین دل از ریش می‌کردم
- شمارهٔ ۱۵۰ شب که غمهای ترا پرده‌نشین می‌کردم
- شمارهٔ ۱۵۱ پریشان ناله‌ام بر گرد هر گلزار می‌گردم
- شمارهٔ ۱۵۲ به بوی درد پریشان زلف یار شدم
- شمارهٔ ۱۵۳ چمن پیرای صبحم کیمیای خاروخس دارم
- شمارهٔ ۱۵۴ لب زخم ستمم مژده ماتم دارم
- شمارهٔ ۱۵۵ ارمغان از بینوایی غم به گلشن می‌برم
- شمارهٔ ۱۵۶ بترس از آن که دمی دامن سحر گیرم
- شمارهٔ ۱۵۷ گر شاهد غم جلوه کند کام نگیرم
- شمارهٔ ۱۵۸ فردوس ساز کلبه پردود آتشم
- شمارهٔ ۱۵۹ نوبهارست و در انجام طرب می‌کوشم
- شمارهٔ ۱۶۰ گوارا باد آیات تجلی بر لب هوشم
- شمارهٔ ۱۶۱ دیریست که از گریه بهار دل ریشم
- شمارهٔ ۱۶۲ نسیم نوبهاران نیستم کاندر چمن رقصم
- شمارهٔ ۱۶۳ چون سینه ماتم‌زدگان غرقه داغم
- شمارهٔ ۱۶۴ کتاب عشقم و آیات زلف دوست عنوانم
- شمارهٔ ۱۶۵ جنون از داغ رسوایی چو آراید گلستانم
- شمارهٔ ۱۶۶ از ناله لب حوصله بستن نتوانم
- شمارهٔ ۱۶۷ عشق کو تا آتشی در خرمن اخگر زنم
- شمارهٔ ۱۶۸ قرعه کاری به نام سعی باطل می‌زنم
- شمارهٔ ۱۶۹ کو جنونی تا خرد را طعمه سودا کنم
- شمارهٔ ۱۷۰ چند در دل شکنم ناله و خاموش کنم
- شمارهٔ ۱۷۱ کو هجوم گریه کز یک قطره صد جیحون کنم
- شمارهٔ ۱۷۲ چند ای شوق طواف در و بام تو کنم
- شمارهٔ ۱۷۳ ز گریه موج زند مجلس ار ندیم شوم
- شمارهٔ ۱۷۴ ما ز مادر داغ بر دل خاک بر سر زاده‌ایم
- شمارهٔ ۱۷۵ تا وداع شعله خود همچو اخگر کرده‌ایم
- شمارهٔ ۱۷۶ دوش بی روی تو از دل خون ناب افشانده‌ایم
- شمارهٔ ۱۷۷ باز در دل شعله‌های آفتاب افکنده‌ایم
- شمارهٔ ۱۷۸ وقت غم خوش کآتش از باغ و بهارش چیده‌ایم
- شمارهٔ ۱۷۹ عمریست تا به درد محبت فسانه‌ایم
- شمارهٔ ۱۸۰ کو عشق خانه‌سوز که ما بلهوس نه‌ایم
متن اشعار به نقل از گنجور.